گزارش - نیلوفر دهنی

ابراهیم یونسی، نویسنده و مترجم ایرانی، امروز چهارشنبه ۱۹بهمن در سن هشتاد و پنج سالگی درگذشت. او حدود ۸۰ کتاب از زبان انگلیسی به فارسی و یک کتاب هم از زبان فرانسه به فارسی ترجمه کرد. نیلوفر دهنی، روزنامه‌نگار، دیداری با آقای یونسی در اتاقش را روایت کرده است.‏

چهار سال و هشت ماه پیش بود که برای نوشتن کتابی درباره نویسندگان ایران رفتم خانه ابراهیم یونسی.

تا پشت تلفن آدرس و ساعت قرار را مشخص کردم و گوشی را گذاشتم، رفتم از توی کتابخانه‌ام «هنر داستان‌نویسی‌اش» را درآوردم و گذاشتم روی میز توی هال که موقع رفتن با خودم ببرم برایم امضا کند.

قرارمان بود عصر جمعه ۱۱ خرداد ۱۳۸۶ در خیابان سهروردی، توی یکی از خیابان‌های فرعی آن به اسم اندیشه نمی‌دانم چندم.

رسیدم جلوی در خانه‌اش، یونسی جلوی در با عصا ایستاده بود و نگاهم می‌کرد. سلام کردم. با احترام جوابم داد و وارد خانه شدم.

اتاقش درست کنار در ورودی بود. یک اتاق مربع تقریبا کوچک که من را یاد اتاق دوران نوجوانی و جوانی‌ام می‌انداخت. اتاق پنجره‌ای داشت و میز کارش هم مثل پنجره اتاق، بزرگ بود و بخش زیادی از آن را گرفته بود. توی اتاقش کره بزرگی هم بود و یک نقشه جهان هم به دیوار زده بود.

همان اول یونسی رفت پشت میز کارش نشست و از پشت عینک ته استکانی‌اش به من خیره شد.

نگاه کردم به مبل راحتی ساده کنار پنجره و اجازه گرفتم و رفتم رویش نشستم. برای اینکه نشان دهم از او چیزهایی می‌دانم شروع کردم در مورد کتاب‌هایش حرف زدن. اینکه بعضی‌هاشان را خوانده‌ام و ترجمه‌هایش عالی‌اند.

یونسی ‌گفت که هر روز مثل یک کارمند کار می‌کند و از هشت صبح می‌نشیند پشت میز کارش و تا ساعت ۱۲ می‌نویسد و ترجمه می‌کند. دوباره عصر از ساعت چهار می‌نویسد تا هشت شب. بعد از آن هم تا موقع خواب مطالعه آزاد دارد.

گفتم چه نقشه زیبایی به دیوار زده‌اید. اما انگار نقشه جهان نیست.

- بله. این نقشه خاورمیانه و ملت‌هایی‌ست که در این میانه زندگی می‌کنند.

- چقدر نقشه و کره!

- با دایرة‌المعارف این‌ها را هم می‌دادند. سابق این‌طوری بود.

همسرش برایمان شربت آورد. خواهش کردم اگر فرصت دارد کنارمان بماند. گفت که کار دارد و باید برود. وقتی رفت یونسی گفت که همسرش ارمنی‌ است.

نفهمیدم این را چرا گفت. شاید فکر می‌کرد اینطوری توضیح داده که چرا زنش توی اتاق نماند.

در مورد همسرش زیاد شنیده بودم. اینکه در تمام این سال‌ها و زمان زندان رفتنش در کنار او بوده و ترکش نکرده است.

گفتم: اگر ناراحت نمی‌شوید از زمان زندان رفتنتان بگویید.

گفت: چی می‌خواهید بگویم؟ من هشت سال زندان بودم. از ۱۳۳۳.

شنیده بودم وقتی وارد زندان می‌شود عضو باشگاه افسران حزب توده بوده و موقع بیرون آمدن از آنجا «روزگار سخت» چارلز دیکنز با ترجمه او توی بازار بوده است.

گفت: زندان که رفتم دوستانم با من بودند اما همه اعدام شدند و من تنها ماندم.

- چه سالی رفتید زندان؟

- همان بعد از کودتا بود دیگر. سازمان نظامی حزب توده که لو رفت، من و افسران دیگر بازداشت شدیم. همه هم اعدامی بودیم. اما به من یک درجه تخفیف دادند و حبس ابد شدم. دوستانم همه اعدام شدند.

این را که گفت لحنش تلخ شد.

گفتم: چرا شما را عفو کردند؟

- چون من سال‌ها افسر سوار بودم تا اینکه یک بار تیر فرمانده اشتباهی به پایم شلیک شد و من یک پایم را از دست دادم. همین هم شد که اعدامم نکردند.

- قبل از زندان رفتن هم می‌نوشتید یا ترجمه می‌کردید؟

- نه آن‌طور جدی. توی زندان وقتی ابد به من دادند و بقیه را اعدام کردند، من خیلی تنها شدم؛ چراکه بهترین دوستانم را جلو چشمانم از دست داده‌ بودم. همین شد که تصمیم گرفتم در زندان زبان انگلیسی بخوانم و از طریق مکاتبه، در مدرسه هنر داستان‌نویسی ثبت نام کنم. دو سال که درس خواندم، مدرک داستان نویسی از این مدرسه گرفتم و بعد هم اولین ترجمه‌ام را منتشر کردم.

- کدام کتاب؟

- همان «آرزوهای بزرگ» دیگر. سیاوش کسرایی توی زندان به من معرفی کرده بود. از توی زندان ترجمه کردم و ناشر هم چاپ کرد و پولش را به زنم داد.

مکثی کرد و بعد ادامه ‌داد: می‌دانید! بعداز اینکه بیشتر دوستانم را اعدام کردند من دچار یک‌جور تنهایی عجیب شدم. همان‌جا تصمیم گرفتم دیگر به مسائل سیاسی فکر نکنم. همه وقت و تمرکزم را گذاشتم روی ترجمه و نوشتن. می‌دانید! من ۱۲ رمان نوشته‌ام. آن موقع هم توی زندان همه فکر و ذکرم شده بود نوشتن و ترجمه، توی زندان انقدر تحویلم می‌گرفتند که برایم یک میز چوبی توی حیاط درست کرده بودند که من راحت‌تر بنشینم و بنویسم.

گفتم: ولی انگار سیاست ر‌هایتان نکرد؟

همانجور که از پشت عینک ته استکانی، جدی و مصمم نگاهم می‌کرد، دهانش به لبخند باز شد: بله دیگر. انقلاب که شد مهندس بازرگان ما را دعوت کرد برای استانداری کردستان. آخر می‌دانید که من کردم. خانواده من از قدیمی‌های بانه بودند. در شهری مثل بانه آن روزگار که شاید جمعیتش تنها به ۵۰ خانوار می‌رسید، اجداد من جزء نخبگان این شهر به حساب می‌آمدند به نحوی که می‌توان گفت حاکمیت بانه با خانواده من شکل گرفت. سلیمان‌خان پدر من هم دومین شهردار بانه بود و می‌توان گفت پس از ورود نهاد‌های اداری به ایران، حاکمیت از نوع سنتی خود به شکل مدرنش درآمد و پدر من در همین چارچوب و در ادامه سلسله‌ مراتب قبلی به عنوان شهردار بانه انتخاب شد.

حسابی رفته بود سراغش خانواده و معرفی اجدادش. با انگشت اشاره کرد به دیوار پشت سرم و عکسی را نشان داد: «این عکس جد اعلای ماست.»

بلند شدم که بهتر عکس را ببینم. تصویری بود از یک نفر با لباس کردی.

گفت: من این عکس را از آرشیو اسناد ملی گرفته‌ام. عموی پدر، پدربزرگ و جد اعلای ما همه از حاکمان محلی بودند. این عکس از جد بزرگ ما مربوط به اواخر دوره ناصرالدین شاه است. ۱۳۰ سال عمر کرده بود.

دیگر ننشستم. همینجور توی اتاق گشتم و از در و دیوار یادداشت برداشتم.

توی کتابخانه چند طبقه کنار میز تحریر هم کتاب‌های خودش بود، هم کتاب‌های دیگر. نشستم روی زمین، جوری که زانو‌هایم روی زمین تعادلم را حفظ کند، همینطور نامنظم چشمم به هر کتابی می‌خورد اسمش را می‌نوشتم: زمستان بی‌بهار، دعا برای آرمن، سیری در نقد ادبیات روس، گورستان غریبان، مادرم دوبار گریست، رویا به رویا، شوهر آهو خانم، دن کیشوت، اسلام در ایران، شرح غزل‌های حافظ و...

اشاره کرد به کتابخانه: «ردیف سوم و پایین کتاب‌های خودم است.»

بعد اشاره کرد به آن یکی کتابخانه، روبروی میز کار که بزرگ‌تر بود و بیشتر اتاق دیوار را گرفته بود.

«در این قفسه هم تک و توک برخی آثار من هست.»

بلند شدم. بی‌حرف. در سکوت نگاهش کردم. یک جور افتادگی و رفتار بزرگ منشانه داشت که بیشتر دلم می‌خواست نگاهش کنم. دوست داشتم به احترامش کمتر سوال کنم و زیاد حرف نزنم.

همان‌جور جدی و در عین حال مهربان از پشت عینک قطورش نگاهم کرد و گفت: من ۹۱ کتاب دارم.

پرسیدم: چه جوری می‌نویسید؟ چه وقت‌هایی؟ با چی می‌نویسید؟

- با مداد می‌نویسم و گاهی هم با خودکار یا خودنویس پاک‌نویس می‌کنم.‌‌ همان ساعت‌هایی که به شما گفتم کار می‌کنم. مگر اینکه مشکلی پیش بیاید. بچه مریض شود یا اتفاقی بیفتد که نتوانم بنویسم. من در جوانی پایم را از دست دادم. فرصت نشستن زیاد پیدا کردم. باید خودم را یک جوری مشغول می‌کردم.

- کی بوده که اصلا نشده بنویسید؟

- همیشه سعی کرده‌ام توی هر شرایطی بنویسم. البته آن دوره‌ چهار ماهه که استاندار کردستان بودم واقعا سرم خیلی شلوغ بود ولی بعد آمدم یک گوشه نشستم و فقط نوشتم.

- دیگر کار دولتی نکردید؟

- من از زندان که آمدم بیرون در مرکز آمار استخدام شدم. بعد هم دکترای اقتصاد از سوربون گرفتم. درسم که تمام شد در دانشکده آمار ترم‌های انگلیسی را درس می‌دادم. در سال ۵۸ هم به پیشنهاد خودم بازنشسته شدم.

این‌ها را که داشت می‌گفت چشمم افتاد به عکس پشت سرش. تا آن لحظه دقت نکرده بودم که چقدر عکس اسب توی اتاقش دارد. یک بزرگ پشت سرش بود. یکی هم روی کتابخانه دیوار کنار میز.

مجسمه اسب هم انگار داشت.

گفتم: چقدر اسب!

گفت: من افسر ارتش بودم و اصولا سوار بودم. به اسب خیلی علاقه داشتم. برای همین دوستانی هم که این را می‌دانند گاهی از این هدیه‌ها می‌دهند.

دیوارهای اتاقش پر بود از تقدیرنامه. عکس یک دختر کرد هم بود، گفتم شاید با یونسی که کرد است نسبتی داشته باشد. ولی گفت که این عکس یک دختر تبعیدی از کردستان به مناطق عرب‌نشین است.

عکس مربوط به زمان صدام حسین بود.

گفت: من این را از یک دفتری در کردستان پیدا کردم و آوردم و خودم هم قاب کردم.

بعد اشاره کرد به شربت‌ها: یک چیزی بخور، نمک‌گیر شو!

نگاهم افتاد به عکسی که با احمد محمود انداخته بود. پرسیدم: این عکس را کجا گرفته‌اید؟

گفت: خانه خود محمود بود.

قبلا مطلبی از احمد محمود خوانده بودم درباره اینکه رمان «همسایه‌ها» را ابراهیم یونسی کمک کرده که منتشر شود.

محمود در آن یادداشت نوشته بود: روزی ابراهیم یونسی سرافرازم کردم و آمد خانه‌ام. نشستیم و گپ زدیم. یونسی را در بازداشتگاه لشگر دو زرهی یکی – دو بار دورادور دیده بودم. بازداشت بود و محکوم به اعدام شده بود. قبل از اعدام گروهی که یونسی باید همراه آن‌ها اعدام می‌شد، از لشگر دو زرهی تبعید شدم به بندر لنگه و دیگر از یونسی خبر نداشتم. از همه‌ جهان بی‌خبر بودم. بندر لنگه هم در سال ۱۳۳۳ جایی نبود که کسی به آنجا سفر کند. یونسی را قریب به ۱۷ – ۱۸ سال بعد بود که دیدم و از گذشته‌ها گفتیم. آن شب حرف رمان همسایه‌ها هم شد. اظهار علاقه کرد که آن را بخواند. نسخهٔ خطی را که توی پنج دفتر نوشته بودم؛ زد زیر بغلش و برد خانه. یکی دو هفته بعد یونسی پیدا شد. همسایه‌ها را پسندیده بود. گفت که برای چاپش با امیرکبیر حرف می‌زند. با هم همسایه‌ها را بردیم و دادیم به رضا جعفری. خواند و پسندید.

از خانه یونسی آمدم بیرون. درست نبود پیرمرد را بیشتر خسته می‌کردم، آن‌ هم عصر جمعه.

گزارش - مردمک

دفتر محمدرضا رحیمی، معاون اول محمود احمدی‌نژاد، در نامه‌ای سرگشاده به اتهامات احمد توکلی، نماینده اصولگرای منتقد دولت، پاسخ داده و موارد اتهامی مانند «فساد سیستماتیک، ویژه خواری و کسب مدرک تحصیلی بدون استحقاق» را علیه آقای توکلی مطرح کرده است.

براساس گزارش ایسنا دفتر آقای رحیمی در این نامه آقای توکلی را به «یقه سفید» متهم کرده و گفته است که دلایل اثبات یقه سفید بودن این نماینده مجلس «ارتکاب فساد سيستماتيک در فرايند آموزش عالی و ساير ويژه‌خواری‌ها برای خود او و دیگر رفیقان او است».

محمدرضا رحیمی یکی از متهمان پرونده اختلاس چند هزار میلیارد تومانی در بیمه است، پرونده‌ای که در فروردین سال ۸۹ با عنوان «حلقه فاطمی» مطرح شد و هنوز در جریان است.

اشاره این نامه به مصاحبه اخیر احمد توکلی با همشهری اقتصاد است که با عنوان «بیان ناگفته‌ها از فساد یقه سفیدها» در پنجم بهمن منتشر شد و او در این مصاحبه محمدرضا رحیمی را به ارتکاب «فساد سیستمی در بخش جرایم یقه سفیدها» متهم کرد.

دفتر آقای رحیمی گفته است که آقای توکلی در این مصاحبه معاون اول رئیس‌جمهور را به دروغ‌گویی درمورد مدرک تحصیلی‌اش متهم کرده اما این اظهارنظر «خصمانه و برپایه دروغ است» و آقای رحیمی از مجاری قانونی از این طرح اتهام شکایت کرده و این موضوع در ديوان عالی کشور در مراحل پايانی است و برای اتهام زنندگان ازجمله الیاس نادران «منع تعقیب صادر نشده است».

احمد توکلی، رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس، در مصاحبه اخیر خود با تاکید بر این‌که کشور دچار «درجه‌ای از فساد سیستمی» است، گفت: رئیس کمیته مبارزه با فساد سران سه قوه معاون اول رئیس‌جمهور است که با اتهام ثابت شده دروغ‌گویی نسبت به مدرک تحصیلی‌اش روبه‌رو است و دادگاه دلایل او و آقای نادران را پذیرفته و با وجود شکایت آقای رحیمی، برای او و آقای نادران قرار منع تعقیب صادر شده است.

دفتر محمدرضا رحیمی در ادامه این نامه آقای توکلی را به «دروغ‌گویی درمورد مدرک تحصیلی و روند گرفتن آن» متهم کرده و نوشته است که این نماینده مجلس «بدون موافقت اوليه وزارت علوم و نداشتن مدرک تحصيلی کارشناسی ارشد خود را به عنوان دانشجوی دکترای رشته اقتصاد به وزارت علوم تحميل کرده» و برخلاف قانون اعزام، برای ادامه تحصیل به «انگلیس، کشوری با اعتبار بالا» رفته است.

در این نامه احمد توکلی متهم شده است که به صورت «نامشروع برای خود، همسر و فرزندانش ارز دانشجويی بابت ‌٣٨ ماه گرفته درحالی که بنا به استنادات موجود او فقط ‌١١ ماه درخارج از کشور» حضور داشته‌ است.

دفتر آقای رحیمی این نماینده مجلس را متهم کرده که برای اعزام به خارج از «اعتبار و جایگاه» رهبر جمهوری اسلامی «سوءاستفاده کرده» و به یادداشت احمد توکلی در سال ۷۲ خطاب به وزیر وقت فرهنگ و آموزش عالی اشاره کرده است.

در بخش دیگری از نامه نوشته شده است که احمد توکلی و شرکا در سال ۷۰ زمینی به ارزش ۱۸۰ میلیون تومان را از بنیاد مستضعفان و جانبازان با تخفیف ویژه ۲۳ میلیون تومان خریداری و متقاضی می‌شوند که در مدت ۱۰ سال پول زمین را بپردازند و هرسال  ۱۰ درصد از ظرفیت مدرسه‌های غیرانتفاعی را به فرزندان جانبازان و مستضعفان اختصاص دهند.

دفتر آقای رحیمی آقای توکلی را به «ویژه خواری» متهم کرده و گفته است که او یک ریال از زمین خریداری شده از بنیاد مستضعفان و جانبازان را پرداخت نکرده و یک درصد از سهمیه مدرسه غیرانتفاعی خود را به فرزندان جانبازان اختصاص نداه است.

احمد توکلی در مصاحبه با همشهری اقتصاد گفته بود که مبارزه با فساد اقتصادی «ملعبه شده» با این استدلال که «رئیس کمیته مبارزه با فساد اقتصادی سران سه قوه، آقای رحیمی است که اتهام او در پرونده بیمه ازسوی سه قاضی قطعی اعلام شده است». 

این نماینده منتقد دولت با تاکید بر «فساد سیستمی» در کشور و انتقاد از قوه قضائیه، افزوده بود که آقای رحیمی به خاطر پرونده‌اش «به جای رفتن نزد بازپرس، در دفتر وزیر دادگستری می‌نشیند و بازپرس به سراغ او می‌رود. در نتیجه این متهم از مجارات مصون می‌ماند.»

نخستین بار الیاس نادران، نماینده اصولگرای مجلس، در فروردین 89 اتهام فساد مالی علیه معاون اول محمود احمدی‌نژاد را مطرح کرد و درپی آن، احمد توکلی نیز اعلام کرد که محمدرضا رحیمی متهم است و با انتقاد از عملکرد قوه قضائیه، گفت که این نهاد اجازه بررسی پرونده معاون آقای احمدی‌نژاد را نمی‌دهد.

این در شرایطی است که دفتر معاون اول آقای احمدی‌نژاد در این نامه سرگشاده تأکید کرده که درصورت نیاز «همه مدارک و مستندات موجود» درمورد «فساد مالی» احمد توکلی را منتشر خواهد کرد.

احمد توکلی هنوز به این نامه دفتر معاون اول رئیس‌جمهور و اتهامات مطرح شده علیه او پاسخ نداده است.

گزارش - مردمک

شیمون پرز، رئيس‌جمهور اسرائیل، پیام دوستی برای مردم ایران فرستاده و گفته است که ضرورتی به دشمنی میان مردم دو کشور نیست.

رئیس‌جمهور اسرائیل روز چهارشنبه ۱۹ بهمن (۸ فوریه) از پارلمان این کشور خطاب به مردم ایران گفت: ما دشمن زاده نشدیم و مجبور نیستیم در دشمنی زندگی کنیم.

شیمون پرز تاکید کرد: اجازه ندهید که پرچم دشمنی بر میراث تاریخی سایه افکند. مردم ایران، جنگ و مناقشه نمی‌خواهند بلکه متمایل به صلح و دوستی هستند. مردم ایران باید بدانند که اگر صلح و آزادی را انتخاب کنند تنها نخواهند ماند.

او درعین حال از حکومت ایران انتقاد کرد و گفت: ایران هم دشمن اسرائیل و هم دشمن کل بشریت است. حکومت کنونی ایران، حکومتی سطله‌جو است که می‌خواهد به حاکم منطقه تبدیل شود.

رئیس‌جمهور اسرائیل در شرایطی از دوستی با مردم ایران و انتقاد از حکومت جمهوری اسلامی سخن گفته که  آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، همچون گذشته  بار دیگر بر «نابودی اسرائیل» تأکید کرده است.

رهبر ایران که بالاترین مرجع قدرت در این کشور است جمعه گذشته از تریبون نمازجمعه در تهران اسرائیل را «یک غده سرطانی» توصیف کرد و گفت که هر کس با«رژیم صهیونیستی» مخالفت کند جمهوری اسلامی پشتیبان او هست و کمکش خواهد کرد تا این «غده سرطانی واقعی» قطع شود.

حکومت جمهوری اسلامی ایران، اسرائیل را به عنوان یک کشور به رسمیت نمی‌شناسد و از آن با اصطلاح «رژیم صهیونیستی» نام می‌برد و دولتمردان ایران ازجمله محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور، هولوکاست (نسل کشی) یهودیان را افسانه و دروغ خوانده‌اند.

در این شرایط گمانه‌زنی احتمال حمله اسرائیل به ایران با اظهارنظرهای مقام‌های دولت تل آویو بالا گرفته است.

ایهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل، گفته است که برای جلوگیری ایران از دستیابی به سلاح‌ اتمی، گزینه حمله نظامی نیز به قوت خود باقی است.

اسرائیل و کشورهای غربی گفته‌اند که ایران در پوشش برنامه هسته‌ای، درپی دستیابی به توانمندی ساخت بمب اتمی است اما ایران این ادعا را ردکرده و هدف از اجرای برنامه هسته‌ای را «تامین اهداف صلح‌آمیز برق، کاربردهای پزشکی و پژوهشی» اعلام کرده است.

گفته می‌شود که اسرائیل تنها کشور در خاورمیانه است که زرادخانه هسته‌ای دارد اما توان هسته‌ای خود را افشا نکرده است.

اسرائیل از تشدید تحریم‌های آمریکا و اتحادیه اروپا علیه ایران حمایت کرده و در عین حال از گزینه نظامی در برخورد با برنامه هسته‌ای این کشور سخن گفته است.

پیش از انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۷) و به قدرت رسیدن آیت‌الله خمینی به عنوان رهبر جمهوری اسلامی، اسرائیل و محمدرضا پهلوی، شاه ایران، روابط گرمی با یکدیگر داشتند.

گزارش - مردمک

سیدحسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان، گفته است که ایران کمک‌های مادی و مالی را در اختیار این گروه قرار داده اما حز‌ب‌الله از جمهوری اسلامی دستور نمی‌گیرد.

دبیرکل حزب‌الله در یک پیام ویدیوئی به مناسبت سالگرد تولد پیامبر اسلام خطاب به هواداران این جنبش شیعه گفت: حزب‌‌الله پیش از این تنها دریافت کمک‌های سیاسی و معنوی از ایران را تائید کرده بود زیرا نمی‌خواست برادران خود را در ایران آزرده خاطر کند اما پس از اعلام حمایت ایران از سوی رهبران این کشور، حزب‌الله نیز سیاست خود را عوض کرد.

سیدحسن نصرالله تاکید کرد که حزب‌الله از سال ۱۹۸۲ تاکنون از ایران انواع کمک‌های سیاسی و مادی را دریافت کرده‌ است.

او افزود: پیش از این ما نیمی از ماجرای کمک‌های ایران را می‌گفتیم و درمورد دریافت نیمی دیگر از کمک‌ها سکوت می‌کردیم و زمانی که از ما درمورد دریافت کمک‌های مادی، مالی و نظامی سؤال می‌شد، سکوت می‌کردیم.

این نخستین بار است که دبیرکل حزب‌الله لبنان دریافت کمک‌های مالی و مادی از ایران را تصدیق کرده است.

هفته گذشته آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، از تریبون نمازجمعه تهران، اعلام کرد که جمهوری اسلامی در جنگ‌های ۳۳ روزه میان اسرائیل و حزب‌الله لبنان و جنگ ۲۲ روزه میان اسرائیل و فلسطین در نوار غزه، دخالت کرده و «نتیجه آن هم پیروزی» بوده است.

پیش از این دولتمردان جمهوری اسلامی گفته‌ بودند که حمایت این کشور از حزب‌الله سیاسی و معنوی است.

سیدحسن نصرالله گفت که ایران از زمان تشکیل حزب‌الله به این جنبش دستور نداده است و اگر اسرائیل به سایت‌های هسته‌ای ایران حمله کند، رهبران این کشور از حزب‌الله چیزی نخواهند خواست.

او درعین حال تاکید کرد که درصورت حمله اسرائیل به ایران، رهبری حزب‌الله در واکنش به آن فکر و تصمیم‌گیری خواهد کرد.

گمانه‌زنی‌ها درمورد احتمال برنامه‌ریزی اسرائیل برای حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران درپی سخنان علنی دولتمردان اسرائیل درمورد اهداف برنامه هسته‌ای ایران بالا گرفته است.

اسرائیل و کشورهای غربی گفته‌اند که ایران در پوشش برنامه هسته‌ای، درپی دستیابی به توانمندی ساخت بمب اتمی است اما ایران این ادعا را ردکرده و هدف از اجرای برنامه هسته‌ای را «تامین اهداف صلح‌آمیز برق، کاربردهای پزشکی و پژوهشی» اعلام کرده است.

بسیاری از تحلیلگران گمان می‌کنند که درصورت حمله اسرائیل به ایران، حزب‌الله به اسرائیل حمله خواهد کرد.

به گفته تحلیلگران سخنان سیدحسن نصرالله قدرت‌ها غربی ازجمله آمریکا را شگفت‌زده نخواهد کرد زیرا غرب این گروه را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار داده و پیش از این گفته که حزب‌الله از ایران و سوریه کمک می‌گیرد.

حزب‌‌الله ۳۰ سال پیش توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران برای جنگ با نیروهای اسرائیلی که به لبنان حمله کرده بودند، تشکیل شد و از آن زمان تاکنون گزارش‌هایی از انواع کمک‌های ایران به این گروه شبه‌نظامی شیعه منتشر شده است.

براساس سند وبسایت ویکی لیکس که آذرماه سال ۸۹ منتشر شد، حزب‌الله لبنان با کمک ایران یک شبکه کامل فیبر نوری را در سراسر لبنان راه‌اندازی کرده و به مقام‌های امنيتی لبنان هشدار داده بود که قطع اين خطوط مخابراتی را به عنوان تجاوز اسرائيل قلمداد کرده و عليه دولت لبنان اقدام خواهد کرد.

طبق یکی دیگر از اسناد منتشرشده در ویکی لیکس، هلال احمر ایران در زمان جنگ لبنان و اسرائیل در سال 2006 ورود ماموران نیروی قدس، وابسته به سپاه پاسداران، به خاک لبنان را آسان کرده و محموله‌های سلاح برای حزب‌الله می‌فرستاد.

خبر - مردمک

بیست و پنج سناتور کانادایی از ایران خواستند فوراً ۲۵ زندانی سیاسی، از جمله یک برنامه‌نویس کامپیوتر مقیم کانادا را که حالا در مقابل جوخه اعدام قرار گرفته، آزاد کند.

سناتور لیندا فروم که این حرکت اعتراضی را سازماندهی کرده، سه‌شنبه، ۱۸ بهمن ماه در گفت‌وگو با روزنامه کانادایی «نشنال پست»، بازداشت و اعدام غیرقانونی زندانیان سیاسی در ایران - به خصوص شهروندان مقیم کانادا- را «غیرقابل قبول» دانست.

خانم فروم گفت: «من به عنوان یک عضو سنای کانادا، نقض اسفناک حقوق بشر توسط حکومت ایران را محکوم می‌کنم و خواستار فوری زندانیانی هستم که به‌طور ناعادلانه در بند هستند. کانادا درباره این مسایل ساکت نمی‌ماند.»

در حرکت نمادینی که روز سه‌شنبه در سنای کانادا صورت گرفت هر کدام از ۲۵ سناتور در مورد جزییات پرونده یک زندانی ایرانی سخنرانی کردند.

در بین این زندانیان، سعید ملک‌پور، یک طراح وب‌سایت ۳۵ ساله مقیم کانادا هم هست که خبرگزاری‌های ایران، روز یکشنبه نهم بهمن ماه از تایید حکم اعدام او توسط دیوان عالی کشور به اتهام «فساد فی‌الارض» خبر دادند.

در واکنش به این خبر، وبسایت گرداب، وابسته به مرکز بررسی جرائم سازمان یافته سپاه، از مسئولان و قضات قوه قضائیه برای صدور چنین حکمی تشکر کرد.

سعید ملک‌پور، فارغ‌التحصیل رشته مهندسی متالورژی دانشگاه صنعتی شریف و ساکن کشور کانادا، در مهرماه ۱۳۸۷ برای دیدار از پدر بیمارش به تهران سفر کرد اما دستگیر و به اتهام مدیریت سایت‌های پورنوگرافی، در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی توسط قاضی مقیسه‌ محاکمه و به اعدام محکوم شد.

اعضای کارزار آزادی برای سعید ملک‌پور می‌گویند که او در زندان با شوک‌های الکتریکی شکنجه شده و با کابل او را زده‌اند.

پیش از این در ۲۷ دی ماه، خانواده سعید ملک‌پور متهم به مدیریت سایت‌های «مستهجن» از تایید حکم اعدام او در دیوان‌عالی ایران «بدون اطلاع قضات دیوان» خبر دادند.

«تبلیغ علیه نظام»، «توهین به مقدسات»، «توهین به رهبری»، «توهین به رئیس جمهوری»، «ارتباط با گروه‌های معاند نظام» و «فساد فی الارض» از دیگر اتهام‌هایی هستند که به سعید ملک‌پور وارد شده است.

صدور حکم اعدام برای این فعال سایبری واکنش نزدیک به هزار نفر از فارغ‌التحصیلان دانشگاه شریف را به دنبال داشت و آنان طی بیانیه‌ای خواستار لغو حکم اعدام سعید ملک‌پور شدند.

به جز این بسیاری از مقام‌های کشورهای غربی و نهادهای حقوق بشری نیز به این حکم اعتراض کردند.

روابط بین ایران و کانادا در پایین‌ترین سطح نسبت به دهه‌های اخیر رسیده است. کانادا و هم‌پیمانانش تحریم‌ها علیه ایران را تشدید کرده‌اند تا بتوانند مانع جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ایران شوند.

۳۱ ژانویه کانادا فشار تحریم‌ها بر ایران را تشدید و دارایی‌های مقامات و نهادهای ایرانی را توقیف کرد.

خبر - مردمک

تصادف «شدید» اتوبوسی که شماری از دانش‌آموزان را تحت عنوان اردوی «راهیان نور» در منطقه شهرسان اراک- بروجرد جابه‌جا می‌کرد، منجر به مرگ سه نفر و زخمی شدن ۱۳ نفر دیگر شد.

بر اساس اعلام پلیس راه، سه نفری که در این حادثه کشته شدند و ۱۰ نفر از زخمی‌ها دانش‌آموز بودند و سه نفر از معلمان نیز در این حادثه آسیب‌ دیده‌اند.

پرویز البرزی، جانشین فرمانده پلیس راه ایران در گفت‌وگویی با خبرگزاری مهر، «ناتوانی راننده در کنترل وسیله نقلیه» و «توجه نکردن به جلو» را علت وقوع این تصادف اعلام کرده است.

اما این نخستین بار نیست که حادثه ناگوار برای اردوهای «راهیان نور» اتفاق می‌افتند، بلکه پیش از این نیز بارها حوادث مشابه برای کاروان «راهیان نور» خبرساز شده بود.

در حادثه ناگوار دیگری که در نخستین ساعات فروردین ماه امسال روی داد، واژگونی اتوبوس کاروان «راهیان نور» در مسیر بافت ـ جیرفت، موجب کشته شدن ۱۱ نفر و مجروح شدن دست کم ۱۲ نفر شد.

برگزاری اردوی راهیان نور از یک دهه پیش و نخستین بار در نیمه دوم دهه ۷۰ آغاز شد؛ زمانی که بسیج دانشجویی دانشگاه شاهد، شماری از دانشجویان خود را در قالب اردوهایی در ایام نوروز به «جبهه‌های جنوب و غرب» فرستاد تا بتوانند از نزدیک با این مناطق آشنا شوند.

پس از آن نیز در اوایل دهه ۸۰ این اردوها بین دانشگاه‌های دیگر نیز گسترش پیدا کرد و تمام این اردوها با عنوان اردوهای «راهیان نور» انجام گرفت و پس از دانشجویان، دانش‌آموزان، مساجد، بسیج ارادات و خانواده‌ها نیز به این سفر «معنوی» فرستاده شدند.

در همین حال حمیدرضا حاجی بابایی، وزیر آموزش و پرورش نیز اعلام کرده که قرار است یک میلیون دانش‌آموز دختر و پسر در مقاطع تحصیلی مختلف به همراه فرهنگیان زن و مرد در این اردوها شرکت کنند و دانش‌آموزان پسر و دختر درس آمادگی دفاعی خود را در مناطق عملیاتی جنوب آموزش ببینند.

این در حالی است که تکرار حوادث دل‌خراش برای سرنشینان این اتوبوس‌ها نگران کننده است و برخی از مسئولان غیر ایمن بودن اتوبوس‌ها و رانندگان نامجرب را دلیل اصلی بروز چنین حوادث ناگواری دانسته‌اند.

از جمله علی‌رضا اسماعیلی، فرمانده پیشین پلیس راه ایران، که معتقد است چون برگزاری اردوها در مدت کوتاهی انجام می‌گیرد، بر ناوگان حمل و نقل فشار وارد می‌شود و به همین دلیل در برخی موارد اتوبوس‌های قدیمی و فاقد تجهیزات لازم و ایمنی کافی نیز به کار گرفته می‌شوند.

به گفته آقای اسماعیلی، استفاده از رانندگان کم تجربه در جاده‌ها نیز دلیل دیگری است که چنین حوادث ناگواری را رقم می زند.

چندی پیش محمدرضا مهماندار، فرمانده پلیس راه ایران، از افزایش آمار تصادفات نسبت به سال پیش خبر داد و بی‌‌توجهی و همچنین احساس مسئولیت نداشتن رانندگان اتوبوس را دلایل اصلی تصادفات اتوبوس‌ها اعلام کرد.

براساس آخرین آماری که فرماندهی پلیس راه ایران منتشر کرده، اتوبوس‌های مسافربری بین شهری با ۲۱۷ تصادف در ۱۲۰ روز (از ابتدای مهر تا آخرین روز دی‌ماه) و به کام مرگ کشاندن ۱۰۹ نفر بیشترین تلفات جاده‌ای را به نام خود ثبت کرده‌اند.

•
مجوز مجله محمد خاتمی لغو شد

دولت مجوز نشریه «آیین گفتگو» متعلق به محمد خاتمی را لغو کرده است.

اداره کل مطبوعات و خبرگزاری داخلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرده که امتیاز این نشریه لغو شده است.

وب‌سایت بنیاد باران که متعلق به محمد خاتمی است، دلیل لغو این نشریه را «انتشار نامنظم» اعلام کرده اما نوشته است که این اقدام وزارت ارشاد «اقدامی خارج از رویه متعارف درباره انتشار نشریات، به ویژه در حوزه‌های علمی و فرهنگی» است.

به نوشته باران، نخستین شماره آیین گفت‌وگو که بر اساس مجوز رسمی آن «دوماهنامه فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، ‌ اقتصادی» است، در تاریخ ۲۴ آذرماه ۹۰ با هدف «طرح و تعمیق مباحث نظری درباب گفت‌وگو و گفت‌وگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها منتشر و با استقبال گسترده و کم‌نظیر محافل علمی و فرهنگی و رسانه‌های مختلف، نخبگان و صاحب‌نظران و مردم فرهیخته کشور روبه‌رو شد.»

بنیاد باران موسسه‌ای است که محمد خاتمی در پایان ریاست‌جمهوری‌اش همراه با شماری از وزیران، استانداران و دیگر مقامات دولت خود تأسیس کرد.

•
درخواست خاتمی از مهدی خزعلی برای شکستن اعتصاب غذا

محمد خاتمی در پیامی که از طریق خانواده مهدی خزعلی برای او فرستاده، خواستار پایان اعتصاب غذای یک ماهه این وبلاگ‌نویس منتقد حکومت شده است.

رئیس جمهور سابق ایران در تماس تلفنی با خانواده آقای خزعلی از آخرین وضعیت او که نزدیک به یک ماه است در اعتصاب غذا به سر می‌برد، باخبر شده و از فرزند او درخواست کرده درخواست او برای شکستن اعتصاب غذای یک ماهه را به گوش مهدی خزعلی برساند.

این پزشک و مدیر انتشارات پزشکی حیان که از نوزدهم دی در بازداشت و اعتصاب غذا به سر می‌برد، در دادگاه بدوی به ریاست قاضی پیرعباسی به ۱۴ سال حبس، ۱۰ سال تبعید و ۹۰ ضربه شلاق محکوم شده است.

پیش از این محمد نوری‌زاد و همسران محمد ابراهیم همت و حمید باکری، دو فرمانده ارشد سپاه که در زمان جنگ با عراق جان باخته‌اند، از مهدی خزعلی خواسته بودند که به اعتصاب غذا پایان دهد.

آقای خزعلی نیز خطاب به افرادی که خواستار پایان اعتصاب غذای او شده‌اند، گفته است که به جای این درخواست از حکومت بخواهند به «حبس‌های غیرقانونی» پایان دهد.

•
محسن رفیقدوست٬ رئیس سابق بنیاد مستضعفان:
قانون‌گریزی دولت احمدی‌نژاد در تاریخ انقلاب بی‌سابقه است

محسن رفیقدوست٬ رئیس پیشین بنیاد مستضعفان و جانبازان معتقد است: در هیچ دوره‌ای از دولت‌های بعد از انقلاب به اندازه دولت محمود احمدی‌نژاد قانون‌گریزی و عدم اجرای قانون دیده نمی‌شود.

آقای رفیقدوست در گفت‌وگو با مجله «همشهری ماه»، از مجموعه رسانه‌ای شهرداری تهران، گفته است: مردم باید در انتخابات پیش رو نمایندگان قدرتمندتری به مجلس بفرستند که جلوی قانون گریزی‌های دولت محکم بایستد.

این چهره اصول‌گرا گفته است: اینکه عده‌ای فکر کنند در مقابل رهبری میان مردم جایی دارند این فکر اشتباهی است.

به گفته او، «حتی مردمی که با سیاست‌های غلط یارانه‌ای بهره‌مند شدند، در انتخاب بین طرفداران رهبری و دیگران، طرفداران رهبری را انتخاب می‌کنند.»

این اشاره آقای رفیق‌دوست احتمالا به اختلاف اصول‌گرایان با «جریان انحرافی» یعنی محمود احمدی‌نژاد و نزدیکانش اشاره دارد.‏

خبر - مردمک

خانواده شماری از زندانیان سیاسی از جمله مصطفی تاج‌زاده، مهدی خزعلی، ابوالفضل قدیانی و شیث امانی با ابراز نگرانی از وضعیت جسمی این افراد در زندان نسبت به ادامه این روند هشدار دادند.

فخرالسادات محتشمی‌پور همسر مصطفی تاج‌زاده زندانی سیاسی روز چهارشنبه، ۱۹ بهمن به جرس گفت که طبق دستور مقامات امنیتی فقط هفته‌ای یکبار به صورت کابینی با آقای تاج‌زاده ملاقات دارد و ماه‌ها حضور در زندان انفرادی وضعیت جسمی او را نگران کننده است.

این عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت تصریح کرد طبق تجویز پزشکان دو دیسک گردن مصطفی تاج‌زاده برجسته شده که باید برای معالجه و درمان «ام آر آی» انجام شود.

خانم محتشمی پور توضیح داد که برای پیگیری درمان همسرش به مسئولین زندان و مقامات سپاه قرارگاه ثارالله که پرونده او را در دست دارند هم نامه نوشته است اما تاکنون با درخواست معالجه او موافقت نشده است.

به گفته این فعال سیاسی، همسرش به «روزه‌های سیاسی» خود هم ادامه داده و در آخرین ملاقات به او گفته است که از این پس تنها حق ملاقات کابینی با همسرش را دارد و دیگر اعضای خانواده مثل پدر و مادر و فرزندان حق حضور در اوین را ندارند.

مصطفی تاج‌زاده، معاون سیاسی وزارت کشور دولت سید محمد خاتمی که تابستان گذشته پس از انتشار شکایت نامه‌ای از سردار مشفق و برای اجرای حکم شش ساله حبس خود به زندان بازگشته بود، از هفت ماه پیش و در اعتراض به برخوردهای غیرقانونی در زندان روزه‌های اعتراضی می‌گیرد.

انتقال ابوالفضل قدیانی به سی‌سی‌یو

در همین رابطه امروز وب سایت کلمه از انتقال ابوالفضل قدیانی زندانی سیاسی ۶۳ ساله به دلیل مشکلات قلبی به بخش سی سی یو بیمارستان مدرس خبر داد.

بر این اساس آقای قدیانی به جز بیماری قلبی به پرکاری تیرویید و ناراحتی پروستات هم دچار است و طی روزهای اخیر هم با کاهش وزن هم مواجه شده است.

ابوالفضل قدیانی، عضو زندانی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نهم آذر در نامه‌ای وضعیت کشور را «حاکمیت استبداد» دانسته و خطاب به آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، گفته است که «علاج کار نظام این است که از قدرت دست بکشید».

آقای قدیانی این نامه را در شرایطی در زندان اوین نوشته که بار دیگر با اتهام آنچه «توهین به رهبر» خوانده شده، به زندان محکوم شده است. او باید چهارم آذر پس از گذراندن محکومیت یک سال زندان آزاد می‌شد.

ابوالفضل قدیانی ازجمله زندانیان سیاسی است که انتخابات مجلس نهم را تحریم کرده است. او دی ماه ۸۸ در جریان بازداشت‌های گروهی پس از تظاهرات روز عاشورا، به اتهام توهین به محمود احمدی‌نژاد زندانی شد.

امروز همچنین همسر شیث امانی، از اعضای هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران گفت که همسرش بیست و سه روز گذشته را در زندان مرکزی سنندج بازداشت بوده، بدون آنکه جرم ارتکابی‌اش اعلام شود در حالی که از به تازگی دیسک کمرش عمل شده بود.

خانم محمدی به جرس گفته است که همسرش طی تماس تلفنی به او گفته است که وضعیت کمرش نامناسب است و هوای زندان هم سرد است.

به گفته او آقای امانی حدود دو ماه قبل عمل جراحی دیسک کمر را انجام داده‌اند که موفقیت آمیز نبوده و باعث شده که او به آی سی یو منتقل شود.

شیث امانی یکی از کارگران نساجی کردستان و از بنیان گذاران و اعضای هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران است است او یک بار در سال ۸۴ و بار دیگر به فاصله دو سال پس از آن دستگیر و به دو سال و نیم زندان محکوم شد. اما بدلیل اعتراضات صورت گرفته این حکم به شش ماه کاهش یافت.

حکم شش ماه حبس او هم از سوی محمود شاهرودی ریاست وقت قوه قضائیه لغو شد. اما سه ماه پیش اجرای این حکم به جریان افتاده و خانواده او در پیگیری‌های خود متوجه مفقود شدن نامه لغو این حکم توسط آقای شاهرودی شده‌اند.

در همین رابطه تعدادی از چهره‌های سیاسی از وضعیت مهدی خزعلی پزشک و فعال سیاسی منتقد دولت بعد از اعتصاب غذا ابراز نگرانی کرده‌اند.

روز گذشته محمد خاتمی، رئیس جمهوری سابق ایران طی تماسی با خانواده آقای خزعلی از فرزندان او خواست که پیام او را مبنی بر پایان دادن به اعتصاب غذا را به او برسانند.

آقای خزعلی که ازسوی قوه قضائیه به ۱۴ سال حبس، ۱۰ سال تبعید و ۹۰ ضربه شلاق محکوم شده، ۳۰ روز است که در اعتصاب غذا به‌سر می‌برد.

پس از آن که وضعیت جسمانی این زندانی سیاسی در بیست و پنجمین روز از اعتصاب غذا وخیم گزارش شد محمد نوری‌زاد و همسران محمد ابراهیم همت و حمید باکری، دو فرمانده معروف سپاه که در زمان جنگ با عراق کشته شدند، از مهدی خزعلی خواستند که به اعتصاب غذا پایان دهد.

مهدی خزعلی، وبلاگ‌نویس زندانی منتقد دولت، خطاب به افرادی که خواستار پایان اعتصاب غذای او شده‌اند، گفته است که به جای این درخواست از حکومت بخواهند به «حبس‌های غیرقانونی» پایان دهد.

پیش از این و در اول بهمن هم منابع خبری نزدیک به مخالفان دولت در ایران از وضعیت «نامناسب» هشت هزار زندانی در اوین همزمان با کاهش ذخیره سوخت زمستانی و از کار افتادن وسایل گرمازا خبر داده بودند.

فشار بر زندانیان سیاسی از جمله موارد نقض حقوق بشر در ایران است که شورای حقوق بشر سازمان ملل، بر اساس طرح دولت آمریکا و با تعیین احمد شهید، وزیر امور خارجه سابق مالدیو به عنوان گزارشگر ویژه بررسی آن را در دستور کار قرار داده است.

احمد شهید نخستین گزارش از وضعیت حقوق‌بشر در ایران را روز شنبه، ۲۳ مهر ماه منتشر کرد و در گزارش خود به نقض آشکار حقوق کنشگران مدنی،روزنامه نگاران و زندانیان پرداخت.

خبر - مردمک

در پی محدودیت‌های بازرگانی که در اثر تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران به وجود آمده، صادرات روغن نخل از مالزی به ایران متوقف شده است.

خبرگزاری رویترز سه‌شنبه، ۷ فوریه (۱۸ بهمن) به نقل از یک بازرگان مالزیایی در این زمینه، نوشت که بیشتر شرکت‌های فروش روغن نخل از اواخر سال میلادی گذشته، این محصول را به ایران صادر نمی‌کنند.

این بازرگان که نام‌اش فاش نشده، افزوده است که «پرداخت‌ها صورت نمی‌گیرد و هیچ شرکت کشتی‌رانی نمی‌خواهد با وضعیت سیاسی پرتنش ایران، به این کشور محموله صادر کند.»

بازرگانان ایرانی که پیش‌تر توسط اعتبارنامه و دلالان در امارات متحده عربی روغن نخل را خریداری می‌کردند، پس از تحریم‌های ایالات متحده و متحدانش علیه ایران، با مشکلات بسیاری مواجه شده‌اند.

روغن نخل مالزی که از آن به صورت خوراکی و سوخت‌های گیاهی استفاده می‌شود، برای مصارف خوراکی در دوبی انبار و بسته‌بندی می‌شد و سپس به بندرعباس در جنوب ایران فرستاده می‌شد.

از طرف دیگر، با تحریم بانک مرکزی و نفت ایران توسط آمریکا و اتحادیه اروپا طی هفته‌های گذشته ارزش ریال بیش از گذشته سقوط کرد و برای واردکنندگان ایرانی هزینه‌های بیشتری ایجاد شده است.

در همین راستا روز گذشته خبرگزاری رویترز گزارش داد که صادرکنندگان هندی برنج به ایران گفته‌اند که تاجران ایرانی نتوانسته‌اند پول محموله‌های برنج خریداری شده از این کشور به ارزش ۱۴۴ میلیون دلار را بپردازند.

به گفته صادرکنندگان هندی برنج، تجار ایرانی در ماه‌های اکتبر و نوامبر سال گذشته ۲۰۰ هزار تن برنج خریده‌اند و در پی عدم دریافت پول خود، از دولت هند خواسته‌اند که در این موضوع مداخله کند.

خبر بدهی ایران به هند در شرایطی منتشر شده که هفته گذشته نیز ۱۰ کشتی حامل غلات برای ایران در پی تحریم‌های جدید اتحادیه اروپا و توقف معاملات پولی و بانکی، از تخلیه بار در بنادر ایران بازماندند.

ایران در تامین مواد غذایی و کشاورزی به واردات وابسته است و این واردات در شش سال دولت محمود احمدی‌نژاد افزایش و اعتراض‌های پیاپی مجلس و کار‌شناسان اقتصادی را در پی داشته است.

کشورهای غربی می‌کوشند از راه افزایش فشارهای اقتصادی، جمهوری اسلامی را وادار به تعلیق برنامه هسته‌ای خود کنند.

خبر - مردمک

مدیرکل نظارت و ارزیابی آموزش عالی در وزارت علوم از تعطیلی برخی رشته‌های دانشگاهی‌، از جمله رشته‌های علوم انسانی در بعضی استان‌ها خبر داد.

رضا عامری چهارشنبه، ۱۹ بهمن ماه به خبرگزاری مهر گفت که اگر سهم رشته‌ای در علوم انسانی در یک استان ۶۰ درصد است و به آن کمتر نیاز است، به ۳۵ درصد کاهش می‌یابد.

او تاکید کرد که از این رو برخی رشته‌ها باید در آن استان‌ها تعطیل شوند و به عبارت دیگر هیچ رشته علوم انسانی در آن استان‌ها توسعه نخواهد یافت و رشته‌های موجود را هم باید به سمت کاهش ظرفیت پیش برد.

مدیر کل نظارت و ارزیابی آموزش عالی در وزارت علوم هدف آمایش آموزش عالی را متناسب کردن و تخصیص امکانات و توسعه آموزش عالی با مزیت‌های سرزمینی اعلام کرد.

مدیرکل نظارت و ارزیابی آموزش عالی در وزارت علوم همچنین گفت که این طرح قرار است به سندی تبدیل شود که در هیئت دولت و شورای عالی انقلاب فرهنگی قابل ارائه باشد.

به گفته او در حال حاضر گروهی با نام «کمیته تدوین سند» تشکیل شده که در حال تدوین نهایی این سند است و تا پایان امسال پیش نویس سند به وزیر علوم ارائه می‌شود.

اگرچه آقای عامری می‌گوید که تعطیلی رشته‌ها فقط، مختص علوم انسانی نیست، اما در دو سال گذشته تلاش‌های زیادی برای محدود کردن تحصیلات دانشگاهی در علوم انسانی صورت پذیرفته است.

‌دو ماه و نیم پس از انتخابات بحث‌انگیز ریاست‌جمهوری سال ۸۸، آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبری ایران تحصیل حدود دو میلیون دانشجو از سه میلیون و نیم دانشجوی کشور در رشته‌های علوم انسانی را «نگران کننده» خواند.

او تحصیل حدود دو میلیون دانشجو از سه میلیون و نیم دانشجوی کشور در رشته های علوم انسانی را نگران‌کننده دانست و گفت که توانایی مراکز علمی و دانشگاه‌ها در زمینه کار بومی و تحقیقات اسلامی در علوم انسانی در حد این تعداد دانشجو نیست.

«تعداد کم اساتید معتقد به جهان بینی اسلامی در رشته‌های علوم انسانی، مبنای مادی‌گرا و بی‌اعتقادی به تعالیم الهی و اسلامی بسیاری از رشته‌های علوم انسانی و ایجاد تردید در مبانی دینی و اعتقادی» ازجمله دلایلی بود که رهبر ایران در مخالفت با توسعه علوم انسانی اعلام کرد.

از آن زمان تاکنون مقامات مسئول بارها بر اسلامی کردن و جلوگیری از توسعه علوم انسانی صحبت کردند و «اسلامی‌کردن دانشگاه‌ها» در دستور کار وزارت علوم و شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار گرفت.

رهبر ایران از مراکز تصمیم گیری از جمله دولت، مجلس و شورای عالی انقلاب فرهنگی خواسته بود که به این موضوع رسیدگی کنند.

در همین راستا، مرداماه امسال ابراهیم سحرخیز، معاون مقطع متوسطه وزیر آموزش‌ و پرورش، گفت که باید از توسعه بی‌رویه علوم انسانی در روستاهای ایران جلوگیری شود.

وزیر علوم ایران نیز ۲۶ مهرماه با دفاع از اسلامی کردن دانشگاه‌ها، اسلامی کردن سرفصل‌های علوم انسانی را سیاسی خواند و تاکید کرد که واهمه‌ای ندارد چنین کاری، سیاسی تلقی شود.