مردمک

روزنامه شرق به نقل از یک مقام دولتی نوشته است که واردات عروسک‌های خانواده «سیمپسون» و تمام عروسک‌هایی که «اندام بزرگسال» داشته باشند، ممنوع است.

به نوشته روزنامه شرق محمدحسین فرجو، دبیر شورای نظارت بر اسباب بازی کانون پرورش فکری کودکان، گفته است که عروسک‌هایی كه اندام بزرگسال داشته باشند «ترویج كننده فرهنگ غربی بوده و با فرهنگ ایران مغایرت دارند» و به همین دلیل واردات این نوع عروسک‌ها به کشور ممنوع است.

براساس این گزارش ممنوعیت فروش عروسک و شخصیت‌های کارتونی در ایران تنها به عروسک‌های بزرگسال اختصاص ندارد.

دبیر شورای نظارت بر اسباب‌بازی گفته است: عروسک‌های نوزادی که در آنها تاکید بر جنسیت و دختر یا پسر بودن وجود دارد و اندام جنسی دارند از موارد ممنوع هستند.

آقای فرجو هم چنین گفته است که واردات شخصیت‌های کارتونی اسپایدرمن و سوپرمن ممنوعیتی ندارد زیرا به گفته او شخصیت‌هایی هستند که «به مظلومان کمک می‌کنند و نمود مثبتی دارند.»

ماه گذشته پلیس ایران وجود عروسک‌های باربی در کشور را «مظاهر غربی و ترویج‌دهنده بی‌بندوباری» دانست و اعلام کرد که وارد فاز جدید برخورد با این‌گونه مظاهر شده است.

در آن زمان رسانه‌ها گزارش دادند که پلیس از اسباب‌بازی‌ فروشی‌ها و عرضه‌کنندگان محصولات فکری در پایتخت بازرسی کرده و ده‌ها فروشگاه عرضه‌کننده عروسک‌های باربی را پلمب کرده است.

با اعلام ممنوعیت واردات عروسک هایی با اندام بزرگسال به ایران «هومر، مارج، لیسا، مگی و بارت»، اعضای خانواده سیمپسون، در فهرست عروسک‌های ممنوع شده در ایران در کنار باربی قرار می‌گیرند، عروسک‌هایی که ازنظر دولت جمهوری اسلامی «مروج مظاهر غربی» هستند.

دیدگاه - گلاره خوشگذران

گلاره خوش‌گذران، فارغ التحصیل رشته هنرهای زیبا از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، نگاهی دارد به بازسازی مقوایی آیت‌الله خمینی در مراسم بزرگ‌داشت ورود وی به ایران.

نخستین واکنش من در مقابل عکس‌های مراسم اخیر «امام آمد»، که حدود یک هفته‌ای می‌شود دستمایهٔ طنازی و استهزاء و سخرهٔ فراوان شده است، احساس ترسی عجیب بود؛ احساسی آشنا و در عین حال غریب. ترسی از جنسی متفاوت با احساس مهیبی که از دیدن هیبت امام در تصاویر فراگیر او در کتاب‌ها و نقاشی‌های دیواری و پوستر‌ها و فیلم‌های سخنرانی‌های تاریخی‌اش در کودکی احساس می‌کردم، نه آن ترسی که از ابهت شکوه آمیز چیزی، کسی یا منظری در آدمی ایجاد می‌شود و احساس احترام و تحسین را در او بیدار می‌کند.

ترسم این بار از جنس‌‌ همان وحشتی بود که از احساس گناه حاصل می‌شود؛ گناه آلوده شدن و نگاه کردن به تصاویری، صنعتی و سنتی که سال‌های سال در آموزه‌های دینی و سنتیمان با «کفر» هم تراز بود. ترسی همگون وحشت‌های دوران کودکی‌ام که از ثانیه‌ای تشکیک در آنچه آموخته می‌شدم تا بپرستم و بپذیرم در من به وجود می‌آمد. سنگینی ذهنی که در سرت به دو چیز شرک می‌ورزد: یکی «امام که پس از خدا بر روی زمین زندگی می‌کرد تا ولی مسلمین جهان باشد» و دیگری «خدایی که گل آدم را سرشت و آدمیزاد از آن بت ساخت تا بت پرستی کند و خدا را از یاد ببرد.»

هر سال در مراسم دههٔ فجر مدرسه دکورهای کاغذی و مقوایی و یونولیتی برای بزرگداشت همین مراسم می‌ساختیم تا ده روز یادوارهٔ ارزش‌های انقلاب اسلامی را برگزار کنیم و شکرگزار باشیم که «امام آمد» تا راهبر ما باشد و معنویات ما را ارتقا بدهد. امروز،‌‌ همان مقوا‌ها در مراسمی دولتی و تشریفاتی روی دست حمل می‌شوند، از هواپیما پیاده می‌شوند و در اتومبیل می‌نشینند تا به بهشت زهرا بروند... «آمدن» امام استمرار می‌یابد تا از «امام آمد» «امام می‌آید» بسازد.

بریده مقوا‌ها (یا استندهای مقوایی) اجسام به غایت ساده‌ای هستند که غالباً در دو بعد تعریف می‌شوند: سطح صافی که یک روی آن تصویری است حاوی جزئیاتی از حجمی که بازنمایی می‌کند و روی دیگر آن سطح یکدستی که خطوط دورادورش تنها شمایی از حجم مرجع را القا می‌کند. نوع بازنمایی این اجسام، به تناسب مورد استفاده‌شان، به وضوح اعلام می‌کند که آنها نه تکراری یک به یک از واقعیت، که پاره‌ای از آن هستند که با ارزان‌ترین و قابل دسترس‌ترین مواد—که سبک و به راحتی قابل حمل هستند—ساخته شده‌اند تا به مصرف برسند، نه اینکه حضوری دایم و ماندگار داشته باشند.

مورد استفادهٔ این اجسام می‌تواند پر کردن جای خالی یکی از اعضای خانواده یا دوستان در عکس‌های دسته جمعی، دکورهای صحنهٔ تئا‌تر که به سرعت و سهولت قابل جابه جایی و تغییر است، فضاسازی در صحنه‌های فیلمبرداری، دکور صحنه و باقی موارد آشنا باشد. به عبارتی این اجسام ساخته می‌شوند تا بدون اینکه هیچ مرزی را بین «واقعی» و «ساختگی» بپوشانند یا کم رنگ کنند، با اعلان ساختگی بودن و آشکار ساختن بدلیت، عدم حضور «جسم واقعی» را پررنگ کنند.

آنچه ماهیت بریده مقوا‌ها را پیچیده‌تر و قرار دادن آن‌ها را در یک دسته بندی بین «مجسمه» یا «عکس» دشوار‌تر می‌کند رابطه‌شان با بعد دوم و سوم و ماهیتی است که میان جسمی دو بعدی و سه بعدی در لغزش است.

آنچه غالباً این تصاویر را به بعد سوم وارد می‌کند، عنصر ثانویه‌ای است که به عنوان نگه دارنده یا پایهٔ آن‌ها عمل می‌کند: دستی که آن را حمل می‌کند، پایه‌ای که به عنوان «استند» آن را روی زمین نگه می‌دارد، دیواری که به آن تکیه داده می‌شود و غیره. به این شکل تصویر تختی که بازنمایی‌ای از یک موجودیت سه بعدی است، به مثابهٔ بدلی از آن در فضای واقعی سه بعدی جایگزین می‌شود—در ارتباط با دیگر احجامی همچون بدن‌های بازیگران روی صحنهٔ تئا‌تر، بدن افرادی که در مقابل دوربین ایستاده‌اند تا عکس یادگاری بگیرند، فضای اتاق در صحنهٔ فیلمبرداری و غیره.

مورد استفادهٔ این امام‌های مقوایی، مثل هر بریده مقوای دیگری که کاربرد آن در دکور صحنه یا دیگر مصارف «صحنه سازی» است، رسیدن به مصرف عکاسی است؛ تصاویر عظیمی که منفعلانه حمل می‌شوند تا در جایی و موقعیتی قرار بگیرند. در این روند، بدنی سه بعدی یک بار به واسطهٔ عکاسی دو بعدی و تخت می‌شود، سپس از تصویر دو بعدی آن جسمی ساخته می‌شود که بعد سوم را به عاریه می‌گیرد تا در فضای سه بعدی پذیرفته شود، در کنار بدن‌های دیگر قرار بگیرد تا باری دیگر طی روند عکاسی (و یا فیلمبرداری) تخت و دو بعدی شودو از «تولید» به «مصرف» عکس برسد.

در یکی از عکس‌های مراسم مذکور در فرودگاه، بریده مقوایی از چاپ عکس سیاه و سفید صحنهٔ تاریخی یاری دادن خلبان هواپیما به امام در یک طرف صحنه روی پایه‌ای قرار گرفته است. در سمت مقابل،‌‌ همان لحظه با حمل بریده مقوای امام توسط سربازان بازسازی می‌شود. این بار دو سرباز از دو طرف تصویر امام را در دست گرفته‌اند و او را از پله‌های هواپیما به پایین هدایت می‌کنند.

امام در بازسازی این لحظهٔ تاریخی، «مکرر» می‌شود. یکی تصویر است و بزرگنمایی شده است تا سندی باشد بر تاریخی، روزی، لحظهٔ پرشکوهی در گذشته؛ دیگری، رنگی، حمل می‌شود، پایین می‌آید و بی‌دست و پا—پایدار به اصالت عکسی که در آن دست و پای امام به طور کامل در کادر جای نگرفته—خیره به رو به رو، بی‌اعتنا به گذشتهٔ سیاه و سفیدش از میان صف سربازانش می‌گذرد تا واقعیتی را دوباره سازی کند.

امام با نگاه نافذی که در میان پیکسل‌ها و رنگ‌های پریدهٔ روی چاپ مجدد این عکس قدیمی به جایی در دوردست و نامعلوم نگاه می‌کند از هواپیما پیاده می‌شود و «هیچ احساسی ندارد.»

خبر - مردمک

گزارش شرکت کنترل کیفیت هوای تهران نشان می‌دهد که پایتخت ایران در ۱۰ ماه گذشته تنها دو روز هوای پاک را تجربه کرده و ۱۹۰ روز نیز هوا ناسالم بوده است.

بر اساس این گزارش که دوشنبه، ۱۷ بهمن‌ماه منتشر شده، هوای دی ماه تهران هم در مقایسه با دو سال پیش در وضعیت «نامطلوبی» بوده به طوری که فقط شش روز از ۳۰ ماه هوا سالم بوده و ۲۴ روز آن آلوده و یا بسیار آلوده بوده است.

به این ترتیب ساکنان پایتخت ایران در نزدیک به ۶۴ درصد از روزهای فرودین تا دی ماه با مشکلات ناشی از آلودگی هوا روبه‌رو بوده‌اند و حدود ۳۶ درصد روزهای سال نیز هوای سالم در جریان بوده است.

مقایسه وضعیت هوای امسال تهران با مدت مشابه دوسال قبل نشان می‌دهد که از نظر شاخص‌های آلودگی هوا وضعیت سال۹۰ «بسیار نامطلوب» شده است.

گزارش شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در این زمینه نشان می‌دهد که تعداد روزهای ناسالم و بسیار ناسالم تهران از ۳۶ روز در سال ۸۸ به ۸۲ روز در سال ۸۹ و ۱۹۳ روز در سال ۹۰ افزایش پیدا کرده است.

زنگ خطر آلودگی هوای تهران در سال ۱۳۷۴ و با عنوان «بحران ملی» به صدا درآمد. از آن تاریخ تاکنون چندین بار بعد از اعلام وضعیت  ناسالم از سوی شركت كنترل كیفیت هوای تهران مدارس و اداره‌ها تعطیل شده است.

همچنین بر اساس مطالعات آماری که در آذر ماه منتشر شد روزانه ۳۱۰ شهروند تهرانی براثر آلودگی هوا جان خود را از دست می‌دهند.

روزنامه همشهری نیز در گزارش مربوط به مرگ‌ومیر ناشی از آلودگی هوا نوشت: تنها در دو ماه فصل پاییز ۱۸ هزار و ۶۰۶ نفر براثر آلودگی هوا جان خود را از دست داده‌اند یعنی در مهر و آبان سال جاری هر روز ۳۱۰ شهروند تهرانی مرگ ناگهانی ناشی از آلودگی هوا داشته‌اند.

به نوشته همشهری، وزارت بهداشت نسبت به ارائه آمار دقیق مرگ ‌و میر ناشی از آلودگی هوا «بی‌توجهی می‌کند» و به همین دلیل این روزنامه با استناد به آمار سازمان بهشت زهرا از «ارتباط معنادار» میان آلودگی هوا با مرگ‌ومیرهای ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی، تنفسی و سکته مغزی خبر داده است.

انوشیروان محسنی بند‌پی، نایب رئیس فراکسیون محیط‌ زیست مجلس هم با اشاره به این آمار اعلام کرد دولت بودجه کاهش بحران آلودگی هوا را پرداخت نمی‌کند و در پرداخت اعتبار مترو کوتاهی کرده است.

این نماینده مجلس در انتقاد از عملکرد دولت در «اجرای قانون» برای برنامه کاهش آلودگی هوا تاکید کرد: مجلس یک میلیارد دلار به این موضوع اختصاص داد اما اگر ۸۰ درصد آن هم پرداخت می‌شد مشکلی وجود نداشت.

اجرایی نشدن قانون اختصاص دو میلیارد دلار بودجه برای تجهیز و توسعه مترو از حساب ذخیره ارزی از سال ۱۳۸۸ تا کنون به یکی از اختلاف‌های اساسی دولت و مجلس و همچنین دولت و شهرداری تهران تبدیل شده است در طرح «سوال از رئیس‌جمهوری ایران» که به سرانجامی نرسیده نیز مطرح شده است.

محسن هاشمی، مدیرعامل شرکت مترو اسفند سال گذشته به دلیل عدم همکاری دولت دهم که منجر به فراهم نشدن اعتبارات قانونی برای تجهیز و توسعه خطوط مترو شده است، از سمت خود استعفا داد.

شهرداری تهران می‌گوید با استفاده از افزایش ناوگان متروی تهران که در حال حاضر بیش از ۱۰۰ کیلومتر طول دارد و روزانه بیش از دو میلیون سفر در این شبکه انجام می‌شود می‌توان در راستای بهبود وضعیت هوا اقدام کرد.

از طرف دیگر، مجلس ایران زمان معاینه فنی خودرو‌ها را از دو سال به پنج سال کاهش داده است، اما صدرالدین علی‌پور مدیر عامل ستاد مرکزی معاینه فنی خودرهای تهران می‌گوید معاینه فنی تا ۲۳ درصد در کاهش آلودگی هوا نقش دارد و این قانون باید مورد تجدید نظر قرار بگیرد.

مدیر عامل ستاد مرکزی معاینه فنی خودرهای تهران، ۸۰ درصد آلودگی هوای پایتخت را ناشی از آلودگی تولید شده توسط خودروهای فرسوده و یا سوخت مورد مصرف در خورد‌ها می‌داند.

همچنین از سال ۷۹ و به دنبال مطالعات کارشناسان برنامه‌ای با عنوان «برنامه جامع مبارزه با آلودگی هوای تهران» تصویب شد.

برنامه‌ای که بر اساس آن قرار بود ظرف مدت ۱۰ سال هوای پایتخت به کیفیت سالم و قابل تنفس برسد و شامل هفت محور استانداردسازی خودروهای نو، از رده خارج کردن خودروهای فرسوده، ارتقای حمل و نقل عمومی، بهبود کیفیت سوخت، معاینه فنی خودروها و مدیریت ترافیک و آموزش همگانی است.

خبر - مردمک

معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست کشور نسبت به خودسوزی تالاب پریشان کازرون و کانی برازان آذربایجان غربی هشدار داد.

علی اصغر محمدی فاضل یکشنبه، ۱۶ بهمن به خبرگزاری کار ایران، ایلنا گفت که کم‌آبی وضعیت این تالاب‌ها را بحرانی کرده و علی رغم تلاش‌های صورت گرفته برای خاموش کردن آتش، حال تالاب «پریشان» همچنان نامساعد است.

معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست کشور تصریح کرد: بالاخره کار به جایی رسید که تمام مقامات استان فارس و ساکنان نزدیک تالاب به این نتیجه برسند که اگر بخواهند به زندگی خود در اطراف تالاب ادامه دهند باید به آن آب برسانند.

خبرگزاری‌ها از اواخر دی‌ماه از وقوع پدیده‌ای نادر در تالاب پریشان خبر دادند و نوشتند که این دریاچه دچار خودسوزی شده است. یعنی به دلیل تداوم خشکی لایه‌های مواد آلی زیر بستر خشک دریاچه مشتعل شده به طوری که علاوه بر خارج شدن دود، در برخی از قسمت‌ها آتش هم شعله‌ور شده است.

اول بهمن ماه جمال خداپرست، رئیس اداره محیط زیست شهرستان کازرون با ابراز نگرانی از وضعیت ایجاد شده در این تالاب گفت که حدود ۲۰ حفره در بستر دریاچه ایجاد شده که از این حفره‌ها دودهایی خارج می‌شود.

او در توضیح تمهیدات به کار گرفته شده برای کنترل این پدیده گفت: با حفر کانالی به عمق چهار متر در کنار این دریاچه حدود یک متر آب در آن جاری کرده‌ایم تا بخشی از رطوبت دریاچه تامین شود.

اما تدوام آتش‌سوزی با گذشت یک هفته از آغاز این پدیده، مقامات محیط زیست را نگران کرده و هشدارهای پی در پی آنها را به دنبال داشته است.

در این ارتباط، مدیر کل محیط زیست استان فارس، متهم اصلی وقوع آتش‌سوزی در این دریاچه را خشکسالی اعلام کرد. حسینعلی ابراهیمی کارنامی، به جز خشکسالی وجود خاک‌هایی را که از پوسیده شدن ساقه و برگ گیاهان به وجود آمده در ایجاد خوسوزی تالاب موثر ارزیابی کرد.

گمانه‌هایی دیگری هم مانند جریانات آتش فشانی، حرکت آب‌های گرم در زیرزمین و رسوبات کف دریاچه ناشی از گیاهان هم از سوی مقامات سازمان محیط زیست وجود دارد.

معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست کشور اما در توضیح این پدیده گفته است که خودسوزی دریاچه پریشان عجیب نیست و تالاب‌های «پیت لندی» یا دودزا در صورت نداشتن رطوبت کافی همواره مستعد آتش‌سوزی‌اند چون این تالاب‌ها یكی از مخازن بزرگ جذب كربن هستند.

پیت لندها یک پهنه باتلاقی و انبار سوختی هستند که همیشه به صورت بالقوه امکان انفجار، آتش سوزی و یا خود سوزی را به اشكال مختلف ناقص و كامل دارند که شكل کامل آن به صورت آتش سوزی وسیع و ناقص با دود همراه است.

تالاب پریشان یکی از معدود دریاچه‌های آب شیرین جهان است که در ۱۲ کیلومتری جنوب شرق کازرون قرار دارد و از چشمه‌های حاشیه جنوبی زاگرس تغذیه می‌کند. ۹۰ درصد چشمه‌های تامین کننده آب تالاب پریشان به دلیل بارندگی کم و خشک‌سالی‌های پی در پی در سال‌های گذشته خشک شده است.

علاوه بر این، عملیات ساخت جاده‌ای که از میان تالاب پریشان می‌گذرد٬ شرایط زیست گونه‌های جانوری آن را به خطر انداخته است. به جز دریاچه پریشان در استان فارس، تالاب كانی برازان در آذربایجان غربی هم از جمله تالاب‌‌های پیت لندی یا دودزا در ایران است.

تالاب کانی برازان در مهاباد آذربایجان غربی هم به دلیل برداشت گیاهان آبی از آن جمله (نی) و (جگن) با خطر روبه رو شده است.

در سال‌های اخیر کارشناسان و حامیان محیط زیست درباره تهدید تالاب‌های ایران هشدار داده‌اند. بر اساس گزارشی که سه سال پیش منتشر شد ایران با هفت تالاب در خطر جهان صدرنشین فهرست تالاب‌های در خطر جهان قرار دارد.

در گزارش‌های مختلفی که در سال‌های گذشته از وضعیت تالاب‌های ایران منتشر شده به دلایلی از قبیل احداث بزرگراه در دل تالاب مانند تالاب پریشان، ریختن فاضلاب در تالاب بین‌المللی گاوخونی، به کما رفتن مهم‌ترین و مشهور‌ترین تالاب ایران یعنی تالاب انزلی، آلودگی نفتی در شادگان خور الامیه و خورموسی، خشک کردن بخش‌های وسیعی از تالاب برای کشاورزی و سد سازی در بالادست تالاب مشابه آنچه در نی ریز و کمجان روی داده اشاره شده است.

کارشناسان محیط زیست به عواملی دیگری همچون ورود فاضلاب‌های صنعتی و کشاورزی، تخریب جنگل‌های بالادست و افزایش ورود رسوب به داخل تالاب، احداث جاده، آلودگی‌های نفتی، تغییر کاربری و وارد کردن گونه‌های جانوری و گیاهی غیر بومی به عنوان عوامل تخریب تالاب‌های ایران اشاره می‌کنند.

بر اساس شاخص جهانی عملكرد زیست محیطی سال ۲۰۱۲ میلادی که چندی پیش منتشر شد ایران با سقوط ۳۶ پله‌ای در میان ۱۳۲ كشور در رتبه ۱۱۴ جهان قرار گرفت. 

گزارش - مردمک

مارک تامپسون، مدیرکل بی.بی.سی، نسبت به برخورد مقام‌های ایران با کارکنان بی.بی.سی فارسی انتقاد کرده و بازداشت یکی از اعضای خانواده یکی از کارکنان این رسانه را به شدت محکوم کرده است.

بیانیه آقای تامپسون پس از آن منتشر می‌شود که درپی بازجویی اینترنتی ماموران امنیتی سپاه پاسداران از یکی از کارمندان تلویزیون فارسی بی.بی.سی، ۵۲ نفر از کارکنان این شبکه از نحوه برخورد بی.بی.سی با این اقدام ایران انتقاد کرده و بازجویی ماموران امنیتی و اطلاعاتی ایران از کارمند این رسانه را در لندن «یک رسوایی» دانسته‌اند.

به گزارش گاردین، آقای تامپسون در بیانیه روز جمعه سوم فوریه خود (۱۴ بهمن) گفته است: این موضوع فراتر از بی.بی.سی است و دیگر رسانه‌های بین‌المللی هم با چالش‌های مشابهی روبه‌رو هستند. اما این رفتاری است که تمام افرادی که به رسانه‌های مستقل و آزاد اعتقاد دارند باید عمیقاً نسبت به آن نگران باشند.

روزنامه بریتانیایی گاردین در گزارش خود در این مورد نوشته است «حکومت ایران عملیات ارعاب و تهدید علیه کارکنان تلویزیون فارسی بی.بی.سی را شروع کرده و با وارد کردن اتهام‌های بی‌اساس، به تخریب شخصیت کارکنان شبکه‌ای پرداخته که میلیون‌ها بیننده در جمهوری اسلامی دارد اما منفور دولت ایران است.»

صادق صبا رئیس تلویزیون فارسی بی.بی.سی روز پنجشنبه گفت که در موارد اخیر بستگان و خانواده‌های کارکنان تلویزیون فارسی بی.بی.سی ازسوی ماموران اطلاعاتی ایران بازداشت و تهدید شده‌اند؛ برخی از مجریان ارشد این شبکه هدف شایعات کینه‌توزانه ایران قرار گرفته‌اند و به‌تازگی  ماموران امنیتی سپاه پاسداران پس از بازداشت و حبس خواهر یکی از کارمندان بی.بی.سی، این کارمند را به انجام بازجویی اینترنتی در لندن وادار کرده‌اند.

گاردین نوشته است که گفته می‌شود دولت ایران در آستانه انتخابات ماه آینده درحال ساخت یک فیلم مستند است تا از طریق آن اعتبار تلویزیون فارسی بی.بی.سی را خدشه‌دار کند.

مدتی پیش صادق صبا، مدیر بخش فارسی بی.بی.سی، با تلفن یک شخص ناشناس در پخش زنده این شبکه متهم به تجاوز به پونه قدوسی، یکی از مجریان این رسانه، شد. خانم قدوسی مجری برنامه «نوبت شما» است که در ایران طرفداران زیادی دارد.

آقای صبا و خانم قدوسی تأکید دارند که این اتهام کاملاً بی‌پایه است اما از آن زمان این اتهام به عنوان یک حقیقت در خروجی برخی از رسانه‌های دولت ایران تکرار شده است.

حکومت ایران هم چنین از زمان تاسیس تلویزیون فارسی بی.بی.سی در سال ۲۰۰۹ بارها روی این شبکه پارازیت فرستاده است و تازه‌ترین دور آزار و اذیت کارکنان بی.بی.سی فارسی توسط دولت ایران درپی وخامت روابط میان دولت‌های ایران و بریتانیا صورت گرفته است.

نوامبر سال گذشته پس از آنکه تظاهرکنندگان معترض به سفارت لندن در تهران حمله کردند بریتانیا سفارت‌خانه و مراکز دیپلماتیک خود را در ایران تعطیل کرد و به دستور وزارت خارجه بریتانیا، سفارت ایران در لندن نیز تعطیل شد.

تنش میان ایران و بریتانیا در هفته‌های اخیر و درپی بسته شدن دفتر تلویزیون انگلیسی زبان پرس تی وی در لندن تشدید شد. افکام، نهاد ناظر بر رسانه‌های بریتانیا، پروانه فعالیت این شبکه تلویزیونی دولتی ایران را به خاطر «نقض متعدد قوانین پخش رادیو تلویزیونی» لغو کرد.

کارکنان تلویزیون فارسی بی.بی.سی می‌گویند که به باور آن‌ها حکومت ایران درنظر دارد این شبکه را از پوشش اخبار روز دوم مارس (۱۲ اسفند روز انتخابات مجلس نهم) بازدارد.

درپی چندین هفته بحث داخلی همراه با خشم درمیان کارکنان بی.بی.سی مارک تامپسون، مدیرکل بی.بی.سی، به‌شدت از «روش‌های جدید آزاردهنده ایران» در برخورد با کارکنان بی.بی.سی انتقاد کرده و از دولت ایران خواست که این‌گونه اقدام‌های مقام‌های ایرانی را محکوم کند. 

برخی رسانه‌های نزدیک به حکومت در ایران، همکاران بی.بی.سی فارسی را به تغییر مذهب و روی آوردن به آئین بهایی یا مسیحیت متهم کرده‌اند. تغییر دین از اسلام به دیگر ادیان و آئین‌ها در ایران ارتداد است و حکم اعدام دارد.

پونه قدوسی، مجری تلویزیون بی.بی.سی فارسی، می گوید: ما خوب آموزش دیده‌ایم که وقتی افرادی حرف‌های بی‌شرمانه یا افترا آمیز می‌زنند را از روی خط تلفن قطع کنیم. تصویر خانم قدوسی در مونتاژهای پورنوگرافیک روی اینترنت قرار گرفته است.

صادق صبا هم می‌گوید: حتی استالین یا دیکتاتورهای دیگر آنچه که حکومت ایران علیه روزنامه‌نگاران انجام می‌دهد و آن‌ها را می‌ترساند، هرگز انجام نداده‌اند. ایران عده‌ای را دستگیر کرده و از آن‌ها تحت فشار اعتراف گرفته که بگویند با بی.بی.سی فارسی همکاری داشته‌اند. ما هیچ کارمندی در ایران نداریم و این‌گونه اقدام‌های وحشیانه را محکوم می کنیم.

پرستو دوکوهکی و مرضیه رسولی از جمله روزنامه‌نگارانی هستند که به تازگی در ایران بازداشت شده‌اند و دوستان‌شان گمان می‌کنند که آن‌ها تحت فشار هستند تا جلوی دوربین به همکاری با بی.بی.سی فارسی در ایران اعتراف کنند.

با وجود دشمنی رسمی ایران با تلویزیون فارسی بی.بی.سی، خانم قدوسی و آقای صبا شخصیت‌های محبوبی در ایران هستند.

تلویزیون فارسی بی.بی.سی چنان تهدیدی در ایران به شمار می‌رود که یک نفر وبسایتی راه انداخته که ازنظر طراحی دقیقاً مانند بی.بی.سی فارسی است تا از طریق آن اتهاماتی را علیه کارکنان بی.بی.سی منتشر کند. 

بی.بی.سی فارسی در گزارش‌های خود هم سیاست داخلی ایران و هم روابط مناقشه‌‌آمیز آن را با غرب به چالش کشیده است. برهمین اساس مقام‌های ایران اغلب از بی.بی.سی فارسی به عنوان مدرکی برای وجود توطئه خارجی علیه حاکمیت روحانی این کشور نام می‌برند.

به گفته صادق صبا یکی از برنامه‌های خبری تلویزیون فارسی بی.بی.سی هفته‌ای ۱۲ تا ۱۵ میلیون بیننده دارد.

حکومت تهران از پوشش خبری گسترده انتخابات جنجال‌برانگیز ریاست جمهوری سال ۲۰۰۹ ایران توسط بی.بی.سی خشمگین است؛ درپی ناآرامی هایی که پس از اعلام نتیجه این انتخابات در ایران روی داد بی.بی.سی فارسی صدها مصاحبه با معترضانی انجام داد که از کشته‌‌ها، زخمی‌ها و بازداشتی‌های تظاهرات توسط نیروهای امنیتی خبردادند و درنهایت خبرنگار بی.بی.سی در آن سال از ایران اخراج شد.

سال گذشته بی.بی.سی موافقت دولت ایران را به‌دست آورد تا خبرنگار جدید این شبکه در ایران مستقر و ساکن شود اما این کار هرگز انجام نشده است.

ماه گذشته نیروهای امنیتی به منزل یکی از بستگان یک کارمند بی.بی.سی فارسی در تهران یورش بردند و پس از جست وجوی منزل او و ضبط اموالش، او را به زندان اوین منتقل کردند. ساعاتی بعد مردی که ادعا می‌کرد بازجوی این فرد در زندان اوین بوده، با کارمند بی.بی.سی در لندن تماس گرفت و خواستار دریافت اطلاعاتی درمورد بی.بی.سی درقبال آزادی فرد زندانی شد.

یکی از کارکنان بی.بی.سی نیز گفته است: برادر و مادر من دوسال پیش بازجویی شدند و اموال شخصی برادرم ازجمله کامپیوترش ضبط شد. از آن‌ها خواسته شده بود که مرا به همکاری با دولت ایران و دادن اطلاعات درمورد بی.بی.سی متقاعد کنند.

کارکنان بی.بی.سی ابتدا فکر کردند که بهترین روش نادیده گرفتن این‌گونه اقدام‌های ایران است. خانم قدوسی می‌گوید: من و دیگران به مرگ تهدید شده‌ایم. آن‌ها در این تهدیدها می‌گویند که شما نوکر دولت امپریالیست انگلیس هستید. ما شما را مانند سگ می‌ کشیم و استخوان هایتان را خرد می کنیم.

پونه قدوسی می‌گوید: آزار و اذیت‌های زبانی قابل تحمل است مثل اینکه شما را یک فاحشه یا چیز دیگری خطاب کنند. ما این تهدیدها را با سکوت نادیده گرفتیم. اما اکنون آنها بستگان ما را در فرودگاه بازداشت می‌کنند و پاسپورت‌هایشان توقیف می‌شود. نیروهای اطلاعاتی ایران آنقدر گستاخ شده‌اند که یک نفر را در خاک بریتانیا بازجویی می‌کنند و ما بالاخره تصمیم گرفتیم حرف بزنیم و اعتراض کنیم.

خبر - مردمک

مدیر کل امور دانش آموختگان وزارت علوم خبرهای اخیر درباره بی‌اعتبار شدن مدارک دانشگاه‌های معتبر بریتانیا را تکذیب کرد و گفت که این وزارتخانه به‌تازگی تصمیمی در این باره نگرفته است.

محمد حسین مجلس روز جمعه ۱۴ بهمن ماه تاکید کرد که وزارت علوم قصد بی‌اعتبار کردن مدارک دانشگاه‌های معتبر بریتانیا را ندارد.

او گفت که نباید در حالی که فرزندان بسیاری از خانواده‌ها هم اکنون در دانشگاه‌های بریتانیا مشغول به تحصیل هستند، به جامعه شوک وارد کرد.

سه روز پیش محمد حسن غفوری‌فرد، رئیس هیئت نظارت و ارزیابی شورای‌عالی انقلاب فرهنگی در گفت‌وگو با «خبرآنلاین» مدارک افرادی که انگلیس را برای تحصیل انتخاب می‌کنند، بی‌اعتبار خواند.

آقای غفوری‌فرد گفته بود: در حالی که ما با کشور انگلیس هیچ ارتباط و مراوده‌ای نداریم، افرادی برای ادامه تحصیل به این کشور می‌روند؛ این افراد دانشجو محسوب نمی‌شوند و مدارکشان نیز توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ارزیابی نمی‌شود.

این نماینده مجلس هشتم، تاکید کرده بود که این افراد قطعا پس از بازگشت به کشور مشکلاتی برای تطبیق مدارک خود خواهند داشت.

با این حال خود آقای غفوری‌فرد هم به طور کلی حرف‌های پیشین خود را به کلی رد کرده و گفته است که موضوع بی‌اعتبار شدن مدارک دانشجویانی که به دانشگاه‌های بریتانیا می‌روند، از ابتدا هم در دستور کار نبوده است.

او که این‌بار با وبسایت «الف» نزدیک به احمد توکلی از نمایندگان اصولگرای مخالف دولت، گفت‌وگو می‌کرد، افزود: کسانی که هم اکنون در دانشگاه‌های بریتانیا در هر مقطع تحصیلی دانشجو و مشغول تحصیل هستتند هیچ مشکلی نخواهند داشت و تا پایان درسشان می‌توانند از امتیازاتی که تاکنون دریافت می‌کردند استفاده کنند و در پایان هم مدرک آنها مورد قبول وزارت علوم خواهد بود.

یک ماه پیش، حسن مسلمی نائینی، مدیر کل بورس و امور دانشجویان خارجی در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری گفته بود با قطع رابطه ایران و بریتانیا، دانشجویان با هزینه شخصی می‌توانند در بریتانیا تحصیل کنند.

او در عین حال تاکید کرده بود که دانشجویانی که خواهان ادامه تحصیل در خارج از کشور هستند با توجه به سیاست‌های جدید وزارت علوم، از این پس نباید بریتانیا را به عنوان کشور مقصد انتخاب کنند.

روابط ایران و بریتانیا از دوماه پیش و به دنبال حمله معترضان به سفارت بریتانیا در مرکز تهران و محل سکونت دیپلمات‌های آن در باغ قلهک تیره شد؛ رسانه‌های رسمی و نیمه رسمی معترضان را «دانشجویان بسیجی» معرفی کردند.

این معترضان در حمایت از مصوبه مجلس درمورد کاهش سطح روابط با بریتانیا و اعتراض به حمایت لندن از تشدید تحریم‌های تهران به مجموعه‌های دیپلماتیک بریتانیا در تهران حمله کردند. 
درنتیجه این حملات، دولت بریتانیا کارکنان سفارت‌خانه خود از تهران را خارج کرد و به کارکنان سفارت ایران در لندن نیز ۴۸ ساعت فرصت داد تا این کشور را ترک کنند.

مجلس ایران نیز روز دوم آذرماه دوفوریت طرح کاهش سطح روابط با بریتانیا را تصویب و از وزارت خارجه خواست که سطح روابط با بریتانیا را از سفیر به کاردار تنزل دهد. شورای نگهبان نیز این مصوبه مجلس را تائید کرد.

خبر - مردمک

در پی انتشار یک آگهی تلویزیونی درباره ایران در یکی از شبکه‌های تلویزیون اسرائیل، رئیس‌کمیسیون اقتصادی مجلس از احتمال ممنوعیت فروش محصولات سامسونگ در ایران خبر داد.

در این آگهی که به زبان عبری است، یک شبکه تلویزیون کابلی اسرائیلی می‌گوید که به مشترکانش تبلت‌های سامسونگ جایزه می‌دهد. نماینده سامسونگ در ایران نیز گفته است این تبلیغ، ارتباطی به این شرکت نداشته و تبلت مورد اشاره در آن صرفا به عنوان جایزه معرفی می‌شود.

ارسلان فتحی‌پور، رئیس‌ کمیسیون اقتصادی مجلس، امروز ۱۳ بهمن ماه گفته است ضمن یادآوری خجم بالای فروش شامسونگ در ایران، عذرخواهی شرکت سامسونگ را در این باره ناکافی خوانده و گفته است که مسئولان این شرکت باید در این باره پاسخگو باشند.

این نماینده اصول‌گرا این آگهی را «ضد ایرانی» خوانده و هشدار داده که واکنش مجلس به این آگهی، «پشیمان‌کننده» خواهد بود.

رئیس‌ کمیسیون اقتصادی مجلس از احتمال مطرح شدن طرح ۲ فوریتی در مجلس خبر داد که به گفته وی، این طرح تمامی خرید‌ها از شرکت سامسونگ را ممنوع خواهد کرد.

طرح‌ها و لوایح دو فوریتی ‌باید حداکثر ظرف دو روز در دستور کار مجلس قرار گیرند.

این آگهی ۴ مرد بازیگر اسرائیلی را نشان می‌دهد که به ایران می‌روند. این آگهی در هفته‌های گذشته نمایش داده شده و با انتشار مطالب انتقادی درباره آن در برخی از وبسایت‌های نزدیک به اصول‌گرایان، موضوع آن تازه شده است.

وبسایت الف در مطلبی انتقادی درباره این ویدئو نوشته است که در جریان آن، «۴ بازیگر اسرائیلی که شوهای خاصی برگزار می‌کنند و شنیده‌اند که حتی در ایران نیز طرفدار دارند، برای دیدار با طرفداران خود به اصفهان سفر می‌کنند».

به نوشته الف، در این ویدئو ایران «جایی مملو از گرد و غبار با مردمی دور از تمدن» نشان داده شده است.

این وبسایت نزدیک به اصول‌گرایان همچنین نوشته است این ۴ مرد برای اینکه شناخته نشوند لباس مبدل زنانه به تن می‌کنند و زن ایرانی را مورد تمسخر قرار می‌دهند چون «در عین حال داشتن سبیل و با راه رفتن نامناسب خود، چهره ناشایست و عقب‌افتاده‌ای از زن ایرانی نشان می‌دهند».

این ۴ نفر در کافه‌ای در اصفهان با یک مامور موساد که تاسیسات هسته‌ای ایران را زیر نظر دارد، آشنا می‌شوند. او به آن‌ها توضیح می‌دهد که با «تبلت سامسونگ»، فعالیت‌های نیروگاه هسته‌ای ایران را رصد می‌کند. یکی از این بازیگران اسرائیلی با کنجکاوی صفحه این را تبلت لمس می‌کند و در پی آن نیروگاه هسته‌ای منفجر می‌شود. این بازیگر در پاسخ به نگاه سرزنش‌آمیز همراهانش می‌گوید: مگر چه اتفاقی افتاده؟ این هم فقط یک انفجار مرموز دیگر در ایران بود.

اشاره این شوخی، به انفجارهای اخیر در تهران و اصفهان است که برخی از تحلیلگران آن را به اسرائیل منتسب کرده‌اند اما مقامات اسرائیلی از تایید یا رد این سخنان خودداری کرده‌اند.

فارس از قول مدیر روابط عمومی سامسونگ در ایران نوشته است که تهیه این تبلیغ ارتباطی به شرکت سامسونگ ندارد و قرار است «دفتر این شرکت در کره و دوبی بیانیه‌ای در محکومیت ساخت این آگهی خطاب دفتر سامسونگ اسرائیل صادر کند.»

الهه طاهری گفته است: این تبلیغ توسط یک شبکه تلویزیون کابلی اسرائیلی با نام «هات» تهیه شده و در آن تبلت سامسونگ به عنوان جایزه برنامه به شرکت‌کنندگان داده می‌شود.

تلویزیون دولتی چین نیز در گزارشی، این ویدئو را یک آگهی تلویزیون کابلی معرفی کرده که در آن گفته می‌شود به کسانی که مشترک این تلویزیون کابلی شوند، یک تبلت جایزه می‌دهد.

خبرنگار این تلویزیون از تل‌آویو در گزارشش زمان پخش این آگهی که پس از ترور مصطفی احمدی روشن از دست‌اندرکاران برنامه هسته‌ای ایران بوده را «قابل‌تامل شمرده و گفته است: در اسرائیل گاهی شوخی‌ها بازنمایی واقعیت هستند.

از طرف دیگر، یک عضو کمسیون اقتصادی مجلس خبر داد که این کمیسیون یکشنبه آینده در جلسه‌ای به موضوع این آگهی می‌پردازد و احتمال تجدید نظر ایران در خرید محصولات سامسونگ وجود دارد.

علی موسوی، نماینده آبادان، این آگهی تلویزیونی را «مستندی تبلیغی» خوانده و گفته است: عذرخواهی از ملت ایران درخواست حداقلی مجلس ایران از شرکت سامسونگ است و این اهانت برای این شرکت گران تمام خواهد شد.

گزارش - مردمک

خبرگزاری کار ایران، ایلنا، از خودکشی یکی از کارگران گروه بهمن (شرکت مونتاژ مزدا) در محوطه کارخانه خبرداد.

ایلنا به نقل از یکی از کارگران گروه بهمن نوشت که ظاهرا مصطفی علیزاده به این دلیل خودکشی کرده که نام او در «فهرست کارگران اخراجی» پایان سال قرار داشته است.

آمار دقیقی از خودکشی کارگران کشور موجود نیست اما خودکشی کارگران به دلیل بیکاری پیش از این نیز گزارش شده بود.

داریوش قنبری، نماینده ایلام در مجلس، اردی‌بهشت سال گذشته از ۱۱ مورد خودکشی در این شهر به دلیل «افزایش نرخ بیکاری» خبر داده بود.

مرکز آمار ایران دی ماه سال جاری نرخ بیکاری سال گذشته را ۱۳.۵ درصد اعلام کرد؛ این نرخ بالا‌ترین آمار بیکاری در ۹ سال اخیر است و نشان می‌دهد که بیش از سه میلیون و دویست هزار نفر در ایران بیکار هستند.

این آمار در شرایطی اعلام شد که محمود احمدی‌نژاد در آغاز دوران ریاست جمهوری‌اش با اجرای طرح بنگاه‌های زودبازده تلاش کرد آمار بیکاری را کاهش دهد.

آقای احمدی‌نژاد روز چهارشنبه ۱۲ بهمن در زمان ارائه لایحه بودجه سال ۱۳۹۱ به مجلس، گفت که دولت اشتغال ۲.۵ میلیون نفری را «هدف‌گذاری کرده» و امیدوار است به آن مرز برسد. او کاهش نرخ بیکاری را از محورهای این لایحه اعلام کرد.

اصول ۲۸ تا ۳۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی دولت را به تهیه مشاغل برای همه افراد و به‌ویژه کارگران موظف کرده است. براساس اصل ۲۸ قانون اساسی، دولت موظف است با رعایت نیاز جامعه به مشاغل گوناگون، برای همه افراد امکان اشتغال به کار و شرایط مساوی را برای احراز مشاغل ایجاد نماید.

اخراج کارگران واحدهای تولیدی در زمان دولت های نهم و دهم بارها گزارش شده است؛ اخراج ۶۰ کارگر کاغذسازی پارس، بیش از یک هزار کارگر واحدهای صنعتی استان ایلام، کارگران موتوژن تبریز، کارگران کارخانه لوله‌سازی اهواز و بیش از ۸۰ کارگر کارخانه آرد یاسوج ازجمله این موارد است.

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفته بود که وضعیت معیشتی کارگران با اجرای طرح هدفمندکردن یارانه‌ها در کشور بهتر خواهد شد؛ امری که به گفته مسئولان کارگری تحقق نیافت.

خبر - مردمک

رئیس هیأت نظارت و ارزیابی شورایعالی انقلاب فرهنگی سه‌شنبه، ۱۱ بهمن ماه اعلام کرد که مدارک دانشگاه‌های انگلیس، از این پس «بی‌اعتبار» است.

حسن غفوری‌فرد، نماینده مجلس هشتم در توضیح این تصمیم به خبرآنلاین گفت که ایران هیچ ارتباط و مراوده‌ای با انگلیس ندارد و افرادی که برای ادامه تحصیل به این کشور می روند، دانشجو محسوب نمی‌شوند و مدارک‌شان نیز توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ارزیابی نمی‌شود.

این در حالی است که یک ماه پیش، مدیر کل بورس و امور دانشجویان خارجی در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری گفته بود پس از قطع رابطه ایران و بریتانیا، از این پس دانشجویان با هزینه شخصی می‌توانند در انگلیس تحصیل کنند.

حسن مسلمی نائینی البته تاکید کرده بود که دانشجویانی که خواهان ادامه تحصیل در خارج از کشور هستند با توجه به سیاست‌های جدید وزارت علوم، از این پس نباید انگلیس را به عنوان کشور مقصد انتخاب کنند.

آقای نائینی یک ماه قبل‌تر گفته بود که قطع روابط ایران و بریتانیا به معنای قطع روابط علمی دو کشور نیست. اما بعد گفت که اگر فردی با این شرایط، همچنان خواهان ادامه تحصیل در انگلیس است، می‌تواند با تکیه بر هزینه شخصی خود دست به این اقدام بزند و از سوی دیگر باید توجه داشته باشند که وزارت علوم برای این دسته افراد هیچ تسهیلاتی از جمله رفع مشکلات نظام وظیفه و ارز فراهم نخواهد کرد.

اما حالا آقای غفوری‌فرد درباره سخنان مدیر کل بورس و امور دانشجویان خارجی وزارت علوم که اعلام کرده بود امکان تحصیل با هزینه شخصی وجود دارد، گفت: وقتی وزارت علوم مدرک دانشگاه‌های انگلیس را قبول نداشته باشد، به نظرم کسی هم تمایلی برای تحصیل پیدا نمی‌کند.

با این حال رئیس هیئت نظارت و ارزیابی شورای‌عالی انقلاب فرهنگی، کسانی را که پیش از این در انگلیس تحصیل می‌کردند، شامل این قانون ندانست.

روابط ایران و بریتانیا از نیمه‌های آذرماه قطع شد. پس از آن‌که سفارت بریتانیا در مرکز تهران و محل سکونت دیپلمات‌های آن در باغ قلهک هدف حمله معترضانی قرار گرفت که رسانه‌های رسمی و نیمه رسمی ایران آنان را «دانشجویان بسیجی» معرفی کردند.

درنتیجه این حملات، دولت بریتانیا کارکنان سفارت‌خانه خود از تهران را خارج کرد و به کارکنان سفارت ایران در لندن نیز ۴۸ ساعت فرصت داد تا این کشور را ترک کنند.

این معترضان در حمایت از مصوبه مجلس درمورد کاهش سطح روابط با بریتانیا و اعتراض به حمایت لندن از تشدید تحریم‌های تهران به مجموعه‌های دیپلماتیک بریتانیا در تهران حمله کردند.

پس از آن، مجلس ایران روز دوم آذر دوفوریت طرح کاهش سطح روابط با بریتانیا را تصویب و از وزارت خارجه خواست که سطح روابط با بریتانیا را از سفیر به کاردار تنزل دهد. شورای نگهبان نیز این مصوبه مجلس را تائید کرد.

به تازگی نیز دولت بریتانیا اعلام کرد که مقام‌های ایران وب‌سایت سفارت بریتانیا در تهران را فیلتر کردند.

دولت بریتانیا در آخرین روز آبان‌ماه امسال تحریم‌های مالی تازه‌ای علیه ایران، از جمله قطع تمام ارتباطات مالی خود با نهادهای مالی این کشور شامل بانک مرکزی وضع کرد.

گزارش - نعیمه دوستدار

تعقیب و گریز‌ها و فراز و فرود‌ها در ماجرای ماهواره در ایران همچنان ادامه دارد و مجلس با تصویب قانونی، مجازات داشتن تجهیزات ماهواره‌ای را مشخص کرده است. اما نصاب‌های گیرنده‌های ماهواره‌ای همچنان مشغول کارند.

نمایندگان مجلس در بررسی لایحه مبارزه با قاچاق کالا و ارز، مجازات قاچاق، نگهداری، حمل و فروش کالاهای ممنوع مانند مشروبات الکلی و تجهیزات دریافت از ماهواره به طور غیر مجاز را تعیین کردند.

ماده ۱۹ این لایحه در رابطه با مجازات قاچاق کالاهای ممنوع می‌گوید: «هر کس مرتکب قاچاق کالای ممنوع گردد یا کالای ممنوع قاچاق را نگهداری نماید یا بفروشد، علاوه بر ضبط کالا به ۶ماه تا دو سال حبس، جزای نقدی معادل ۱۰برابر ارزش کالا و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می‌شود.»

پیش از این هم براساس قانون ممنوعیت استفاده از تجهیزات ماهواره‌ای مصوب سال ۱۳۷۳، ورود، توزیع و استفاده از تجهیزات دریافت از ماهواره جز در مواردی که قانون تعیین کرده است ممنوع بود و وزارت کشور موظف بود با استفاده از نیروهای انتظامی یا نیروی مقاومت بسیج، تجهیزات دریافت ‌از ماهواره را جمع‌آوری کند. اما حالا با تعیین مجازات حبس و جریمه نقدی، موضوع برای خیلی از ایرانی‌ها نگران‌کننده شده است.

ماهواره؛ «هم نیاز، هم سرگرمی»

نگهداری تجهیزات ماهواره‌ای همیشه با ترس و لرز همراه بوده و ماهواره‌دار‌ها می‌دانستند که باید دیش و تجهیزات را جایی پنهان کنند. در سال‌های گذشته حساسیت بیشتر بین خود مردم بود که دوست نداشتند دیگران از داشتن این تجهیزات خبردار باشند و بعد‌ها، با جدی‌تر شدن موضوع جمع‌آوری ماهواره‌ها، تبدیل به یک ترس عمومی شد.

هوشنگ، از سال ۱۳۷۷ تا به‌حال در کار نصب ماهواره است. قبلا با برادرش کار می‌کرد اما حالا مستقل شده. دو بار هم گیر افتاده اما هر دو بار با پرداخت جریمه‌‌ رها شده است. می‌گوید که یک بار ۳۵میلیون تومان جریمه‌اش کرده‌اند و مجبور شده مغازه‌اش را برای پرداخت جریمه بفروشد. او درباره گرایش مردم به ماهواره در سال‌های اخیر معتقد است: «مردم الان بیشتر ماهواره می‌خواهند. قبلا یک چیز فانتزی و لوکس بود؛ الان شده نیاز اصلی مردم. خیلی‌ها اصلا بدون ماهواره نمی‌توانند زندگی کنند. اگر کوچک‌ترین مشکلی برای ماهوار‌ه‌شان پیش بیاید، از زندگی می‌افتند. بعد از انتخابات ماجرا برای خیلی‌ها جدی‌تر شد. مردم می‌خواستند ببینند چه خبر است. من برای خیلی از خانواده‌های مذهبی ماهواره نصب کردم که تا قبل از آن ماهواره را حرام می‌دانستند اما بعد دیدند این تنها راه خبرگیریشان است. البته بعضی‌ها هم فقط برای سرگرمی ماهواره می‌خواهند که آن‌ها هم کم نیستند. شبکه‌های فارسی ‌زبان زیادی راه افتاده که حسابی طرفدار دارند. این عده هم معتاد فیلم‌ها و سریال‌های ماهواره‌ای شده‌اند.»

با این‌که در سال‌های گذشته، نیروی انتظامی هر از گاهی در طرح‌های ضربتی ماهواره‌ها را از خانه ایرانی‌ها جمع کرده بود، اما حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری در ایران باعث شد که این ماجرا وارد فاز تازه‌ای شود.

هر‌چند پلیس ایران اعلام می‌کند که بیشتر نگران بحران‌های اخلاقی در خانواده‌های ایرانی است تا اثر برنامه‌های سیاسی، اما به نظر می‌رسد دارندگان ماهواره هیچ‌وقت به اندازه دو سال گذشته از داشتن آن احساس خطر نکرده‌اند.

دولت ایران هم هیچ‌گاه حساسیت مقطعی خود را به اجرای این طرح در دوره‌های مختلف زمانی تایید نکرده و اسماعیل احمدی‌مقدم، فرمانده نیروی انتظامی ایران، بار‌ها در مصاحبه‌های خود تاکید کرده که این کار هیچ زمانی تعطیل نشده؛ یک روال دائمی داشته که ادامه دارد.

با وجود این اظهار نظر‌ها، به نظر می‌رسد همراه زیاد شدن گرایش مردم به ماهواره، برخورد پلیس هم با آن جدی‌تر شده است. حکومت ایران، همزمان با ارسال پارازیت روی شبکه‌های خبری، دیش‌ها را از روی بام‌ها جمع می‌کند و گاهی هم با تشکیل نشست‌ها و جلسه‌های نقد وبررسی، دنبال علت گرایش مردم به ماهواره می‌گردد.

کماندو‌ها بر فراز بام‌ها

شکل و شمایل جمع‌آوری دیش‌های ماهواره هر روز تغییر می‌کند. اگر دیروز ماموران با چند بار مراجعه به خانه‌های مردم بالاخره موفق می‌شدند راهی به پشت‌بام‌ها پیدا کنند، امروز با ادوات کماندویی، دیوارنوردی می‌کنند و دیش‌ها را در عملیات پلیسی از برج‌های بلند پایین می‌اندازند.

هرچند سرهنگ مصطفی طرقی، مسئول اداره بررسی پلیس امنیت اخلاقی ناجا، سال گذشته گفته بود که پلیس برای اجرای طرح جمع‌آوری ماهواره‌ها به هیچ عنوان به حوزه خصوصی و حریم شخصی افراد وارد نمی‌شود، اما گویا این ادعا چندان قابل اعتماد نیست.

سرهنگ طرقی اعلام کرده بود پلیس تنها به مشاعات ساختمان وارد می‌شود؛ جایی که وظیفه نگهداری از آن به عهده هیات مدیره ساختمان است.

او همچنین گفته بود ماموران نیروی انتظامی حتی اگر با ممانعت مردم برای تحویل ریسیورهای خود مواجه شدند، نباید به منزل افراد وارد شوند. ورود به منزل افراد، تنها با دستور مقامات قضایی امکان پذیر است و ماموران مسوول در جمع‌آوری دیش‌های ماهواره، آموزش‌های لازم را دیده‌‏اند. اما احمدی‌مقدم، مهرماه گذشته درنشستی با اعضای کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس درباره نتایج طرح جمع‌آوری ماهواره، در پاسخ به نمایندگان اعلام کرد که نیروی انتظامی می‌تواند بدون حکم قضایی، با تجهیزات ماهواره‌ای مشهود برخورد کند و اگر صاحب‌خانه به تذکر‌ها بی‌توجهی نشان دهد یا در خانه نباشد، پلیس برای جمع‌آوری وسایل ماهواره‌ای از راپل، جرثقیل، راه‌پله یا نردبان استفاده می‌کند.

با وجود این گفته‌ها و تاکید مسوولان انتظامی بر این‌که ماهواره‌هایی که «علنی» نصب شده باشند جمع می‌شود، مردم روایت‌های دیگری از ماجرا دارند و می‌گویند پلیس خانه‌های خاصی را نشان می‌کند. مهسا، زن جوانی است که در یکی از محله‌های غرب تهران زندگی می‌کند و تاکنون سه بار برخورد ماموران را هنگام جمع‌آوری دیش‌ها تجربه کرده است: «دفعه اول ناگهان دیدیم ۷-۸نفر از پله‌های ساختمان ما بالا می‌آیند. صبح بود و تقریبا خیلی از اهالی ساختمان نبودند. یکی از بچه‌ها در را باز کرده بود و مامور‌ها بدون این‌که اجازه بگیرند، از در باز تو‌ آمدند و در عرض نیم‌ساعت همه چیز را جمع کردند و بردند. من و چند خانمی که خانه بودیم جرات نکردیم بیرون برویم. بعد که رفتیم بالا، دیدیم که نه تنها دیش‌ها جمع شده، بلکه چیزهای دیگری از اموال ساکنان ساختمان آسیب دیده یا گم شده است. نردبان، دوچرخه و اسباب‌بازی بچه‌ها را هم برده بودند. به دیوار و کف پشت‌بام هم آسیب زده بودند و آنتن تلویزیون همسایه‌ها را شکسته بودند.»

در تجربه دوم، اعضای ساختمان تصمیم می‌گیرند در صورت مراجعه دوباره ماموران، در را باز نکنند اما چند هفته بعد، باز هم ماموران به این مجتمع حمله می‌کنند. این بار گویا کمین کرده بودند و زمانی که پیرمردی از ساکنان از بیرون وارد منزل می‌شده، همراه او وارد خانه می‌شوند. مهسا می‌گوید: «تقریبا تمام همسایه‌ها دوباره دیش گذاشته بودند. این بار هم همه را جمع کردند. اما دفعه سوم، دیگر نتوانستند داخل شوند. ما از پشت پنجره می‌دیدیم که در کوچه قدم می‌زنند و حتی مامورهایی همراه‌شان بودند که لباس شخصی به تن داشتند. جالب است که تنها سراغ خانه ما آمدند و به مجتمع‌های بزرگ‌تری که چسبیده به خانه ما بودند کاری نداشتند. همسایه‌ها می‌گفتند هیات مدیره آن ساختمان‌ها، رشوه می‌دهد.»

موفقیت ۱۶درصدی

آقای کسرایی شهروند دیگری است که در شمال تهران، تجریه‌های مشابهی داشته است. ماهواره‌های آپارتمان محل سکونت آن‌ها تاکنون چهار بار جمع شده است. او می‌گوید: «من بازنشسته هستم و در خانه. دفعه اول نتوانستیم جلوی ورودشان را بگیریم. در واقع اصلا امکان ندارد، چون خانه سرایدار دارد و او مجبور است در را باز کند. آن بار همه دیش‌ها را بردند. اما دفعه‌های بعد تعدادی در امان ماندند. مامور‌ها اول به خانه‌های سرخیابان ما رفته بودند و سرایدار آن خانه تلفنی به سرایدار ما اطلاع داده بود. فورا آن‌هایی که خانه بودند رفتند و دیش‌هایشان را جمع کردند. همه هم یکی دو روز بعد از رفتن مامور‌ها، دوباره ماهواره‌شان را راه‌انداخته‌اند. الان دیگر دیش‌ها را نمی‌برند؛ فقط ال‌ان‌بی‌ها را می‌برند.»

او به نحوه برخورد ماموران اشاره می‌کند که گویا با تعرض به سرایدار که قفل پشت‌بام را گم کرده بوده، در آهنی بام را شکسته بودند و دیش‌های کج‌شده را از بام به زمین می‌انداختند. به گفته این شهروند تهرانی، بیشتر کسانی که برای این‌کار می‌آیند، سرباز هستند و سابقه درگیریشان با مردم هم وجود دارد.

سعید، نصاب ماهواره دیگری است که در گفت‌و گو با مردمک می‌گوید: «این برخورد‌ها هیچ تاثیری بر کار ما نگذاشته و حتی به آن رونق هم داده. مردم گاهی یک ساعت بعد از رفتن مامور‌ها به ما زنگ می‌زنند که برویم و ماهواره‌شان را راه بیندازیم. البته ما‌‌ همان موقع نمی‌رویم، چون برای ما هم بپا می‌گذارند. مردم هر بار باید برای نصب دوباره دیش و تهیه ال‌ان‌بی و سیم و... هزینه کنند و این به آن‌ها فشار می‌آورد. اگر قرار باشد دیش و ال‌ان‌بی نصب کنیم ۸۰هزار تومان هزینه دارد. اگر فقط ال‌ان‌بی باشد ۳۵‌هزار تومان.» او اشاره می‌کند که مردم الان تمایل به نصب دیش‌های گردان پیدا کرده‌اند که هم با پارازیت کار می‌کند، هم قابل نصب در بالکن خانه است.

اما در غیاب رسانه‌های آزاد و مستقل، کمبود سرگرمی و تکافو نکردن برنامه‌های تلویزیون ایران به نیازهای مردم، باعث شده که با وجود تمام خطر‌ها و حتی تعیین جریمه و مجازات، مردم همچنان دنبال نصب ماهواره باشند. طبق اعلام پلیس، تنها ۱۶درصد کسانی که ماهواره‌شان جمع شده، دیگر آن را نصب نکرده‌اند و این یعنی ۸۴درصد، با وجود تمام بگیر و ببند‌ها، هم‌چنان ترجیح می‌دهند ماهواره داشته باشند.