خبر - مردمک

دفتر ریاست جمهوری در اطلاعیه‌ای سه‌خطی، خبر وبسایت الف را درباره «همراهی دختر، داماد و نوه» محمود احمدی‌نژاد در سفر او به نیویورک تکذیب کرد. این وبسایت در پاسخ نوشته که چون برای برخی از این نزدیکان رئیس‌جمهوری ویزای آمریکا صادر نشده، آنان به این سفر نرفته‌اند.

وبسایت «الف»، منتقد دولت و وابسته به احمد توکلی، نماینده مجلس و رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس، دیروز چهارشنبه ششم مهرماه خبر همراهی خانواده رئیس جمهوری با او در سفر به نیویورک را منتشر کرد.

این خبر به سرعت در وبسایت‌های منتقد دولت پخش شد، اما پس از چند ساعت مرکز ارتباطات، اطلاعات و تبلیغات دفتر ریاست جمهوری، شامگاه چهارشنبه در اطلاعیه‌ای سه‌خطی و بدون هیچ جزئیاتی، صرفا با اشاره به تیتر این خبر آن را تکذیب کرد و به همه رسانه‌ها توصیه کرد که «اخلاق رسانه‌ایی» را رعایت کنند.

اما وبسایت الف در واکنش به این اطلاعیه بار دیگر با تاکید بر حضور افراد خانواده محمود احمدی‌نژاد در سفر به نیویورک، از دفتر رئیس جمهوری خواست تا ضمن ارائه برآوردی از هزینه‌های این سفر درباره هویت و شمار افراد هیئت همراه نیز توضیح بدهد.

الف پیش از این نیز در مواردی چون فاش‌کردن ساختگی‌بودن مدرک دکترای علی کردان، وزیر اسبق کشور، و همین‌طور تاکید بر ساختگی‌بودن مدرک دکترای محمدرضا رحیمی و ارتباط او با فساد دولتی و اخیرا انتشار گزارش‌هایی مفصل درباره فساد اقتصادی در دولت، با محمود احمدی‌نژاد و دولت او روبه‌رو شده است،

الف در گزارشی که دفتر ریاست جمهوری آن را تکذیب کرده، نوشته است که در سفر اخیر محمود احمدی‌نژاد به مقر سازمان ملل در نیویوک، هیئتی صد نفره شامل وزرا، مشاوران، دیپلمات‌ها، محافظان، مترجمان، خبرنگاران و شماری از اعضای خانواده رئیس دولت دهم، او را همراهی می‌کردند.

این پایگاه خبری در گزارش خود فهرستی از اسامی افرادی را منتشر کرده بود که از سوی دفتر رئیس جمهوری برای سفر به نیویورک برایشان درخواست ویزا شده بود.

بر اساس این گزارش، نام اعظم‌السادات فراحی شاندیز، همسر، مهدی احمدی‌نژاد، پسر و فاطمه احمدی‌نژاد، دختر رئیس جمهوری و نوه محمود احمدی‌نژاد، طیبه رحیم‌مشایی، عروس رئیس جمهوری و مهدی خورشیدی، داماد رئیس جمهوری در فهرست افرادی بوده‌اند که برای آنها درخواست ویزا شده بود.

وبسایت الف همچنین نوشته بود که پیش‌تر گفته شده مهدی خورشیدی و مهدی احمدی‌نژاد در نهاد ریاست جمهوری کار می‌کنند.

در این گزارش همچنین تاکید شده بود که خانواده برخی از نزدیکان محمود احمدی‌نژاد از جمله خانم ذبیحیان لنگرودی، همسر آقای رحیم مشایی، طیبه ترکستانی، همسر آقای بقایی، امیر رضا بقایی فرزند معاون رئیس جمهوری و خانم راد، همسر علی اکبر صالحی وزیر امورخارجه نیز از جمله کسانی بودند که رئیس جمهوری را در این سفر همراهی می‌کردند.

وبسایت الف مدعی شده که پیش از انتشار این خبر، به صورت شفاهی و کتبی از روابط عمومی ریاست جمهوری نخواسته بود تا درباره دلایل حضور خانواده رئیس جمهوری در هیئت همراه و هزینه‌های این سفر توضیحاتی داده شود، اما ظاهرا پاسخی به این درخواست داده نشده بود.

حال الف در پاسخ به تکذیبیه دفتر ریاست جمهوری، از آن دفتر خواسته است ضمن ارائه دلایل تقاضای ویزا برای نوه، داماد و عروس محمود احمدی‌نژاد، درباره حضور پسر و عروس آقای احمدی‌نژاد و همچنین همسر رئیس دفتر و همسر و پسر رئیس نهاد ریاست جمهوری توضیح دهد.

الف پرسیده است «آیا آنها تجربه دیپلماتیکی برای سفر کاری به نیویورک داشته‌اند؟»

این وبسایت همچنین از دفتر رئیس جمهوری خواسته است تا با مشخص کردن تعداد و هویت اعضای هیئت ایرانی و همراهان رئیس جمهوری، در این باره توضیح دهد که آیا نرفتن داماد و عروس و نوه رئیس جمهوری به نیویورک برای حفظ بیت‌المال بوده یا به دلیل ندادن ویزا از سوی آمریکا.

در پایان این جوابیه نیز پرسیده شده که همراه بردن اعضای خانواده رئیس جمهوری در سفر آمریکا چه توجیهی دارد و چرا در سال‌های گذشته نیز رئیس جمهوری اعضای خانواده خود را به سفر نیویورک می‌برده است.

محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهوری ایران، ۲۸ شهریور ۱۳۹۰ برای شرکت در شصت و ششمین اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد سال ۲۰۱۱ میلادی، با هیئت عالی رتبه به مدت سه روز به نیویورک سفر کرد.

گزارش‌های منتشر شده نیز حکایت از آن داشت که اسفندیار رحیم مشایی، حمید بقایی،  برجسته‌ترین چهره‌های «جریان انحرافی»، علی‌اکبر صالحی، وزیر امورخارجه، مجید نامجو، وزیر نیرو، مهدی غضنفری، وزیر صنعت‌، معدن و تجارت و عبدالرضا شیخ‌الاسلامی، وزیر تعاون‌، کار و رفاه اجتماعی از جمله همراهان رئیس‌جمهوری ایران در سفر به نیویورک بودند.

علی سعیدلو، معاون بین‌الملل رئیس‌جمهوری و مریم مجتهدزاده، مشاور رئیس جمهوری و رئیس مرکز امور زنان و خانواده محمود احمدی‌نژاد نیز در این سفر او را همراهی کردند.

خبر - مردمک

سخنان محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری ایران در مجمع عمومی سازمان ملل با انتقاد تند بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل روبه‌رو شد.

بنا بر گزارش‌ها، بان کی‌مون در دیدار با محمود احمدی‌نژاد که روز جمعه، اول مهر (۲۳ سپتامبر) انجام شد از لحن و زبان او در  این سخنرانی انتقاد کرده است.

دبیرکل سازمان بین‌الملل به رئیس‌جمهوری ایران گفته است که اظهارنظر در زمینه انکار یا زیر سوال بردن حوادث تاریخی رنج‌آوری چون هولوکاست و ۱۱ سپتامبر پذیرفتنی نیست.

آقای بان همچنین تاکید کرده که مجمع عمومی سازمان ملل براساس اصل احترام متقابل و تفاهم میان مذهب‌ها و فرهنگ‌ها بنا شده است.

او بار دیگر در نشستی با عنوان «ائتلاف تمدن‌ها» در حاشیه اجلاس مجمع عمومی از ادبیات سیاسی محمود احمدی‌نژاد انتقاد کرده است.

دبیرکل سازمان ملل در این نشست گفته است: «بیایید در مقابل کسانی که می‌کوشند دیگری را شر و شیطان ترسیم کنند، بایستیم.»

رئیس‌جمهوری ایران، پنجشنبه، ۳۱ شهریورماه در سخنرانی‌اش در مجمع سالانه سازمان ملل هشدار داد که «قدرت‌های گستاخ» هر کسی را که درباره وقایع هولوکاست و ۱۱ سپتامبر سوال کرده‌اند، تهدید کرده‌اند.

آقای احمدی‌نژاد در بخشی از سخنان خود با اشاره به ۱۱ سپتامبر و هولوکاست، گفت: کشورهای سلطه‌گر با استفاده از شبکه استعماری رسانه‌ها در برابر سوال از هولوکاست، سوال‌کننده را مورد هجمه و تهدید قرار می‌دهند و در برابر سوال از ۱۱ سپتامبر تهدید به تحریم و حمله نظامی می‌کنند.

او این بار نیز با تردید در هولوکاست ادعا کرد که کشورهای به گفته او سلطه‌گر، سوال از اساس و تاريخ آن را گناهی نابخشودنی می‌شمارند ولی توهين و تجاوز به حريم تمام مقدسات بشری و الهی را روا می‌دارند.

آقای احمدی‌نژاد همچنین حادثه ۱۱ سپتامبر را «مشکوک» و دولت آمریکا را به «مخفی کردن» اطلاعات درمورد آن متهم کرد و بار دیگر خواستار «تشکیل کمیته حقیقت‌یاب و محاکمه متهمان اصلی این حادثه شد».

او تاکید کرد که دولت‌های سلطه‌گر به بهانه حادثه مشکوک ۱۱ سپتامبر در واقع برای سلطه بر خاورميانه و نفت آن، افغانستان و عراق را اشغال کردند.

پس از این سخنان آقای احمدی‌نژاد نمایندگان آمریکا، فرانسه، آلمان و بریتانیا محل سخنرانی را ترک کردند.

هیئت‌های نمایندگی کانادا و اسرائیل نیز از ابتدای سخنرانی او در محل حضور نداشتند.

باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا در واکنش به این سخنان، آن را «نفرت‌انگیز» توصیف کرد و معاون نخست‌وزیر بریتانیا «حرف‌‌های عجیب و غریب محمود احمدی‌نژاد را تلاش او برای مطرح کردن خود در جهان» ارزیابی کرد.

گزارش - بلومبرگ؛ ترجمه و تلخیص از مردمک

در آستانه سخنرانی امروز (پنج‌شنبه ۲۲ سپتامبر) محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهور ایران در اجلاس مجمع عمومی ملل متحد در نیویورک، وبسایت خبری «بلومبرگ» در مقاله‌ای به موقعیت فعلی محمود احمدی‌نژاد در جمهوری اسلامی و در جهان پرداخته است.

رئیس جمهور ایران، محمود احمدی‌نژاد سابقه دارد که در سخنرانی‌هایش که خطاب به رهبران جهان در سازمان ملل است به اسرائیل توهین کند و دولت اسرائیل حق دارد که امروز نگران تکرار این توهین‌ها باشد.

احمدی‌نژاد در مصاحبه روز ۲۱ سپتامبر خود با شبکه «ای بی‌سی نیوز»، از اسرائیل به عنوان «رژیمی قلابی» نام برد که «پیش شرط‌های ظالمانه‌اش» در مورد مذاکرات صلح، باعث نابودی این ملت خواهد شد.

وی در مصاحبه ۱۳ سپتامبر خود با واشنگتن پست در مورد اسرائیل گفته بود: «این یک حزب وحشتناک است، حزبی که پشت جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم بود.»

به نوشته بلومبرگ، رئیس جمهور ایران در حالی به تالار سخنرانی سازمان ملل پا می‌گذارد که با کاهش اقبال سیاسی در داخل و افزایش انزوا در جهان اسلام به خاطر حمایت‌اش از سرکوب جنبش اعتراضی مردم سوریه، مواجه است.

حمایت آشکار احمدی‌نژاد از بشار اسد، رئیس جمهور سوریه، هفته گذشته، با مخالفت شدید پارلمان عرب روبرو شد، نهادی که اتحادیه عرب برای معلق کردن عضویت سوریه به وجود آورد.

به علاوه عربستان سعودی و کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، از دخالت‌های ایران در امور داخلی این کشور‌ها و ایجاد تنش بین اکثریت شیعه و اقلیت اهل تسنن در بحرین، بسیار خشمگین‌اند.

به اعتقاد جف لورنتی، احمدی‌نژاد از فرصت سخنرانی خود در سازمان ملل استفاده خواهد کرد که ادعای خود را در مورد رهبری «پان اسلامی» و بازیگری‌اش در دنیای عرب، تکرار کند.

بلومبرگ به نقل از کلیف کوپچان تحلیل‌گر موسسه تحقیقاتی «یوریشیا گروپ» در نیویورک می‌نویسد: «احمدی‌نژاد انرژی زیادی دارد. او یک مبارز است اما به نظر می‌رسد دوران حرفه‌ای او با نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۳ دارد به سر می‌رسد.»

به نوشته بلومبرگ، احمدی‌نژاد در داخل با روحانیون حاکم در کشمکش قدرت است. به گفته جف لورنتی تحلیل گر موسسه پژوهشی سنچری فاندیشن، «در طی یک سال گذشته این گونه احساس می‌شد که احمدی‌نژاد می‌خواهد ماهیت آخوندی حکومت را تغییر داده و آن را به حکومت سپاه پاسداران و نیروهای امنیتی تبدیل کند.»

به گفته این تحلیل گر، برخی‌ها حتی تصور وقوع یک کودتای نظامی را در ایران داشتند اما روحانیون آن را پس زده‌اند.

از دید تحلیل گر بلومبرگ، برنامه احمدی‌نژاد این است که امروز در بحبوحه مذاکرات سازمان ملل در مورد از سرگیری مذاکرات صلح اسرائیل و فلسطین و خطر افزایش یافتن خشونت‌ها در منطقه در صورت رد پیشنهاد عضویت حکومت خودگردان فلسطین در سازمان ملل، اعضای مجمع عمومی سازمان ملل را خطاب قرار دهد.

به گفته ویلیام جی میلر، سفیر بازنشسته آمریکا، آزاد کردن دو کوهنورد زندانی آمریکایی بعد از دو سال در این زمان خاص، می‌تواند نشانه‌ای از این باشد که ایران خواهان کاهش تنش با ایالات متحده است.

به گفته آقای میلر، این کار دولتمردان ایران، نشانه تمایل آن‌ها برای مذاکره با آمریکاست. اما به نوشته بلومبرگ، اگر این حرف درست باشد، آنگاه حمله لفظی آقای احمدی‌نژاد به اسرائیل، در راستای این هدف نخواهد بود.

به نوشته تحلیل گر بلومبرگ، باراک اوباما در سخنرانی روز گذشته خود در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل، به رفتار دولت احمدی‌نژاد با مخالفان و بی‌اعتنایی او به تحریم‌های شورای امنیت، حمله کرد و خواهان توقف غنی سازی اورانیوم در ایران شد.

اوباما در سخنرانی خود گفت: «در ایران ما با دولتی طرفیم که حقوق مردم خود را نادیده می‌گیرد.»

اما به نوشته بلومبرگ، آقای اوباما از نظر قانونی نتوانسته است به فشارهای جمهوری خواهان در مورد ممنوع کردن ورود محمود احمدی‌نژاد به آمریکا پاسخ دهد.

مایکل باچمن نامزد جمهوری خواه ایالت می‌نه سوتای آمریکا در بیانیه‌ای گفت: «رهبر ایران، نه تنها دشمن اسرائیل بلکه دشمن ایالات متحده آمریکاست.»

از سوی دیگر به نوشته این منبع خبری، احمدی‌نژاد از طرف متحد شمالی‌اش یعنی روسیه نیز برای مذاکره در مورد برنامه‌های هسته ای‌اش، تحت فشار است.

روسیه برای شکستن بن بست کنونی در مذاکرات هسته‌ای ایران، به ایران پیشنهاد کرد که اگر به همکاری نزدیکش با آژانس بین المللی انرژی هسته‌ای ادامه دهد، به تدریج برای برداشتن تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران اقدام خواهد کرد.

به اعتقاد کلیف کاپچان، ایران این طور نشان داد که با پیشنهاد روسیه در مورد برنامه‌های هسته ای‌اش موافق است اما در واقع آقای احمدی‌نژاد از این تاخیر‌ها برای توسعه امکانات هسته‌ای ایران استفاده خواهد کرد.

دیدگاه - عباس میلانی، دیلی بیست

عباس میلانی، مورخ و ایران شناس دانشگاه استنفورد، عقیده دارد که خبرنگاران به جای اینکه اجازه دهند احمدی نژاد دروغ و طعنه به آنها بگوید باید پرسش‌های مشخصی را از وی بپرسند. در این مقاله وی به این سوالات اشاره کرده است.

یکبار دیگر ماه سپتامبر رسیده و محمود احمدی‌نژاد عازم زیارت مکه رسانه‌های بین المللی برای مجمع عمومی سازمان ملل متحد است.

او خودبینی معتاد به نگاه خیره دوربین هاست و هر بار که به نیویورک می‌آید و حرف‌های پوچش را درباره نسل کشی یهودیان و یازده سپتامبر به عنوان توطئه‌ای آمریکایی تکرار می‌کند و یا مهملاتی درباره اینکه ایران همجنس‌گرا ندارد و ایران یک دموکراسی واقعی است می‌گوید بیش از آنچه که باید از توجه دوربین‌ها نشئه می‌شود.

تقریبا تمام رسانه‌های جدی برای مصاحبه با او رقابت می‌کنند. آنها که چنین فرصتی پیدا می‌کنند معمولا با دقت و و بر اساس سابقه‌شان در پرهیز از پرسش‌های دشوار و یا پافشاری نکردن در جواب گرفتن انتخاب شده‌اند. یک استاد دانشگاه بازنشسته که در آمریکا آموزش دیده در میان مشاوران رسانه‌ای رئیس جمهوری است.

این بار اما رئیس جمهوری در حالی به نیویورک می‌آید که پر‌هایش را چیده‌اند. حتی ممکن است این هفته او در ایران استیضاح شود. حالا زمان آن است که رسانه‌ها پرسش‌های خود را با صراحت تمام بااو مطرح کنند چرا که مشخص نیست او سال آینده هم بتواند به نیویورک بیاید. احمدی‌نژاد علیرغم جنجال بسیارش اختیارات چندانی در تعیین سیاست‌های مربوط به برنامه هسته‌ای ایران ندارد و پرسش‌های اصلی باید درباره حلقه فاسد و بسته‌ای باشد که پیرامون خود تشکیل داده است. این‌ها پرسش هاییست که باید از او پرسید:

۱) دولت شما با وعده مقابله با فساد و پارتی بازی سرکار آمد. حالا شما توسط رسانه‌های کشور خودتانُ قوه قضاییه، پارلمان و حتی برادر خودتان متهمید که فاسد‌ترین دولت پس از دوره شاه را دارید. شما پدر زن پسر خود را به بیش از ۱۳ پست کلیدی منصوب کرده‌اید و میلیارد‌ها دلار را در اختیار او گذاشته‌اید. حالا او در بسیاری از رسانه‌های رسمی ایران به تبانی در اختلاسی ۳هزار میلیارد دلاری و دزدی عتیقه متهم است. برادر شما و بسیاری از رسانه‌های رسمی ایران معتمدان شما را به جادوگری و طلسم متهم می‌کنند. جواب شما به این اتهامات چیست؟

۲) وقتی که جمهوری اسلامی قدرت را در ایران به دست گرفت تقریبا تمام معیارهای اجتماعی اقتصادی از رشد اقتصادی سالانه تا امید به زندگی با ترکیه برابر بود. حالا رشد اقتصاد ترکیه یکی از سریع‌ترین‌ها در جهان است و وایران تنها شریکی کوچک در این اقتصاد بزرگ است. آیا حقیقت دارد که آمار اقتصادی مثلا رشد تولید ناخالص ملی، تورم و بیکاری آنقدر در ایران فاجعه بار است که شما به دولت دستور داده‌اید این ارقام را محرمانه نگه دارد؟

۳) گزارش شده که شما ادعا کرده‌اید هیچ کس در ایران به خاطر اعتقادات سیاسی‌اش در زندان نیست اما همین حالا که ما با هم صحبت می‌کنیم دو نفر از رقبای مخالف شما در انتخابات مخدوش پیشین ایران ۱۷۸ روز است که بدون هیچ تفهیم اتهامی محبوسند، ده‌ها نفر از روزنامه نگاران مطرح، ‌سیاستمداران و روشنفکران به سرنوشتی مشابه دچار شده‌اند. سه شنبه گذشته بود که یک دانشجوی جوان دکترای جامعه‌شناسی با دریافت ۵۰ ضربه شلاق در زندان اوین تحقیر شد چون در ستاد تبلیغاتی موسوی داوطلبانه فعالیت می‌کرده است. شما این ادعا‌ها را تکذیب می‌کنید؟

۴) جوابتان به اینکه اعضای گروه صوفیه، دراویش گنابادی، ‌اعضای اقلیت سنی و همینطور معتقدان به بهاییت همه در دولت شما تحت تعقیب قرار گرفته‌اند؟ دروایش و رهبران بهایی زندانی شده‌اند، ‌ مساجد سنی‌ها ویران شده و رهبران سنی ممنوع المنبر شده‌اند؟

۵) منتقدان شما که حالا وب سایت‌های جهان و جوان نزدیک به سپاه پاسداران را و یا روزنامه کیهان نزدیک به خامنه‌ای را هم در بر می‌گیرند شما را متهم می‌کنند که هدفتان از جنجال آفرینی در طول سفر‌هایتان به نیویورک این است که توجه را از مشکلات خود، هم دست‌ها و مشاورانتان در ایران منحرف کنید. آیا دلیل مطرح کردن موضوع پرداخت غرامت به ایران به دلیل اشغال توسط متفقین در جنگ جهانی دوم نیز همین است؟

۶) جواب شما به اینکه در سال‌های منتهی به جنگ جهانی دوم بسیاری از روحانیون ایران با تبلیغات نازی‌ها همکاری کردند و به مفتی اورشلیم که از حامیان نازیسم بود پیشنهاد کمک کردند چیست؟

۷) دولت شما به خطرات زیست محیطی که کشور ایران با آن مواجه است بی‌توجهی کرده است. زاینده رود در اصفهان خشک شده، خشک شدن دریاچه ارومیه زندگی صد‌ها هزار ایرانی در منطقه را تحت تاثیر قرار می‌دهد. چرا شما علیرغم سفرهای بسیاری که به اطراف کشورتان می‌کنید و این هم تبلیغی که درباره آن‌ها می‌کنید این مشکلات جدی را نادیده گرفته‌اید؟

۸) هر روز نشانه‌های بیشتری از تلاش دولت شما برای جداسازی جنسیتی در فضاهای عمومی و به ویژه در دانشگاه‌ها به چشم می‌خورد. در عین حال شواهدی هم در دست است از اینکه مجلس ایران قصد دارد قانونی برای محدود کردن حقوق زنان در تحصیلات عالیه تصویب کند. شما برای مقابله با این موضوع چه خواهید کرد؟

۹) در نظرسنجی اخیر زاگبی امده تنها ۱۴ درصد از مسلمانان منطقه از ایران حمایت می‌کنند در حالی که مدل ترکیه از حکومت سکولار دموکراتیک در یک جامعه اسلامی هر روز قدرت و محبوبیت بیشتری پیدا می‌کند. ستاره ترکیه هر روز اقبال بلندتری می‌باید و آیت‌الله سیستانی متحد شما که عالیترین روحانی شیعه در جهان است حاضر نشده حکومتی مذهبی در عراق تشکیل بدهد. بشار اسد مستبد سوریه نیز سرنوشتش یه یک تار مو بسته است. فکر می‌کنید آینده شیوه ایرانی ولایت مطلقه فقیه چه خواهد بود؟

۱۰) آیا فکر می‌کنید که پیش از پایان دوره ریاست جمهوریتان استیضاح خواهید شد؟ شما بار‌ها تهدید کرده‌اید که اگر کسی از خط قرمز‌های شما بگذرد وارد عمل می‌شوید. این خط قرمز‌ها چیست و برنامه شما برای عمل چیست؟ چرا فکر کردید که می‌توانید کنترل سپاه و خامنه‌ای را به دست بگیرید؟

پیش از این هیچ‌گاه ایران با بحران قدرتی این چنین روبرو نبوده است. هیچ‌گاه رهبری ایران اینقدر آسیب پذیر نبوده است. مردم ایران در رنجند. حالا زمان آن رسیده که رسانه‌ها احمدی‌نژاد را مجبور کنند بابت کار‌هایش جوابگو باشد نه اینکه به او اجازه بدهند از زمان پخش مصاحبه برای وحشت آفرینی در فضای بین المللی و تقویت موضعش در ایران استفاده کند.

خبر - مردمک

محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهوری ایران، دوشنبه، ۲۸ شهریورماه همراه با اسفندیار رحیم مشایی، حمید بقایی و چند وزیر کابینه‌اش برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک رفت.

آقای احمدی‌نژاد که برای ششمین بار در این مجمع حاضر می‌شود، پیش از سفر به نیویورک گفت که هدف از این سفر، «تلاش برای اصلاح مدیریت جهان است.»

ديدار دوجانبه با روسای كشورهای مختلف، تبادل نظر و گفت‌و‌گو با گروه‌های مختلف مردم آمريكا و ديدار با ايرانيان مقيم اين كشور از برنامه‌های محمود احمدی‌نژاد در این سفر است.

شرکت در نشست خبری، دیدار با دانشجویان و دانشگاهیان چند دانشگاه آمریکایی از دیگر برنامه‌های رئیس‌جمهوری ایران در سفر امسال او به نیویورک است.

خبرگزاری ایرنا، جزئیات این دیدارها را منتشر نکرده است، اما دیدار با دانشگاهیان در شرایطی انجام می‌شود که حضور احمدی‌نژاد در دانشگاه کلمبیا در سال ۸۶ با مخالفت تند دانشجویان این دانشگاه و منتقدان وضعیت حقوق بشر در ایران روبه‌رو شد. 

در حالی که این روزها در ایران، اختلاس بزرگ بانکی و احتمال دست داشتن عواملی در دولت در این تخلف بانکی و به‌طور مشخص اسفندیار رحیم مشایی، رئیس دفتر خود در صدر خبرها قرار گرفته، رئیس‌جمهوری، او و دیگر دوست نزدیکش حمید بقایی، معاون اجرایی دولت را نیز با خود به نیویورک برده است.

اسفندیار رحیم‌مشایی و حمید بقایی برجسته‌ترین چهره‌های «جریان انحرافی» هستند.

اصولگرایان نزدیک به آیت‌الله خامنه‌ای جریان انحرافی را برای اشاره به اسفندیار رحیم مشایی، رئیس دفتر آقای احمدی‌نژاد، به‌کار می‌برند؛ جریانی که به گفته آن‌ها درصدد حذف ولایت فقیه و دورکردن رئیس دولت از رهبر ایران هستند.

اسفندیار رحیم‌مشایی و حمید بقایی در شرایطی محمود احمدی‌نژاد را در این سفر همراهی می‌کنند که در چند روز گذشته، رسانه‌های خبری در ایران همراهی این دو را با تردید تلقی کرده بودند.

حضور آقای احمدی‌نژاد در مجمع عمومی سازمان ملل همواره با جنجال همراه بوده است.

سال گذشته محمود احمدی‌نژاد، در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد فرضیه‌های مختلفی را در مورد حادثه ۱۱ سپتامبر مطرح کرد و گفت «اکثریت مردم آمریکا و ملت‌ها و سیاستمداران» بر این باورند که آمریکا خود این حادثه را ایجاد کرده است.

آقای احمدی‌نژاد در اظهارات خود بار دیگر به دولت آمریکا تاخت و گفت که «ادعا شد که در ۱۱ سپتامبر حدود سه هزار نفر کشته شده‌اند که همه از آن متاسفیم اما در افغانستان و عراق تا کنون صدها هزار نفر کشته و میلیون‌ها نفر مجروح و آواره شده‌اند و درگیری به طور روزافزون توسعه پیدا کرده است.»

در هنگام طرح این مواضع از سوی محمود احمدی‌نژاد،​ هیئت‌های آمریکا، اسرائیل، سوئد و بریتانیا سالن اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل را ترک کردند.

رئیس جمهوری ایران به سازمان ملل متحد پیشنهاد کرد تا کمیته ویژه‌ای را برای تحقیق در مورد واقعه ۱۱ سپتامبر در نظر گیرد «تا بعدها عده‌ای اظهار نظر درباره آن را ممنوع نکنند.»

از حضور رئیس‌جمهوری ایران در مجمع عمومی سازمان ملل امسال در داخل ایران هم تاکنون به سردی استقبال شده است.

در شرایطی که در سال‌های گذشته، رسانه‌های نزدیک به دولت و اصولگرایان از مدت‌ها پیش از سفر آقای احمدی‌نژاد، تبلیغات گسترده‌ای می‌کردند، امسال این تبلیغات به میزان قابل توجهی کاهش یافته است.

علی‌اکبر صالحی، وزیر امورخارجه، مجيد نامجو، وزير نيرو، مهدی غضنفری، وزير صنعت‌، معدن و تجارت و عبدالرضا شيخ‌الاسلامی، وزير تعاون‌، كار و رفاه اجتماعی از دیگر همراهان رئيس‌جمهوری ایران در سفر به نيويورک هستند.

از دیگر همراهان محمود احمدی‌نژاد در این سفر می‌توان به علی سعيدلو، معاون بين‌الملل رئيس‌جمهوری و مريم مجتهدزاده، مشاور رئيس جمهوری و رئيس مركز امور زنان و خانواده رياست جمهوری اشاره کرد.

در مراسم بدرقه محمود احمدی‌نژاد، علی‌اکبر ولایتی، مشاور بین‌الملل رهبر جمهوری اسلامی ایران به نمایندگی از طرف آیت‌الله خامنه‌ای در فرودگاه حاضر شد.

در همین حال، هفته گذشته، مدیر عامل مؤسسه خانه کتاب خبر داد که رئیس‌جمهوری ایران در سفر به نیویورک برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، ترجمه انگلیسی کتاب «اسناد اشغال ایران توسط متفقین در جنگ‌جهانی دوم» را به عنوان «هدیه ویژه» برای هیئت‌های سیاسی شرکت‌کننده می‌برد.

خبر - مردمک

وزارت خارجه ایران امروز تایید کرد که برای یک هیئت سیاسی دولت جمهوری اسلامی از آمریکا درخواست روادید ورود کرده است.

رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران امروز در نشست خبری خود، در مورد درخواست ویزای هیئت سیاسی عالی رتبه ایران برای سفر به آمریکا گفت: «چون محل مجمع عمومی سازمان ملل در آمریکاست‌، باید به ناچار از این کشور ویزا گرفت و این‌که هیئت‌های ما برای شرکت در اجلاس‌های بین‌المللی سازمان ملل از آمریکا ویزا دریافت می‌کنند در چارچوب‌های تعریف شده موازین بین‌المللی است».

سخنگوی وزارت امور خارجه در نشست خبری امروز خود، اسامی اعضای این هیئت ایرانی را ذکر نکرد.

با این حال بی.بی.سی فارسی، به نقل از برخی «منابع آگاه» در واشنگتن، گفته است که این هیئت شامل مشاورین و اعضای دفتر ریاست جمهوری و «احتمالا اسفندیار رحیم مشائی»، رئیس دفتر محمود احمدی‌نژاد خواهد بود.

بی.بی.سی فارسی همچنین  به نقل از این «منابع آگاه» می‌‌گوید که «هیئت ایرانی ممکن است در کنار این مراسم مایل به انجام ملاقات‌هایی به منظور بهبود رابطه با آمریکا باشد».

اما سخنگوی وزارت امورخارجه ایران، برداشت‌های موجود در مورد هدف‌های سیاسی از سفر هیئت ایرانی به آمریکا و دیدار احتمالی مقامات ایرانی با مسئولان دولت این کشور را رد کرد و گفت که این هیئت برای شرکت در اجلاس زمین در سازمان ملل که همزمان با نوروز برگزار می‌شود، به آمریکا سفر خواهد کرد.

آقای مهمان‌پرست در این باره گفت: هرازچندگاهی شاهد تفسیرها و اظهارنظرهایی هدفدار هستیم که رفت و آمدهای هیئت‌های ایرانی برای حضور فعال در مجامع عمومی سازمان ملل را به نوعی مرتبط با سایرمسائل می‌داند که شاید ابهاماتی به‌وجود آورد.

وزارت خارجه آمریکا تا کنون درباره سفر هیئت عالیرتبه ایرانی به نیویورک و این‌که با درخواست ویزای آن‌ها موافقت می‌شود یا نه، اظهارنظری نکرده است.

روابط ایران و آمریکا که در سال‌های بعد از انقلاب همواره تیره و تار و بحرانی بوده، در سال‌های اخیر و به دنبال بن‌بست مذاکرات هسته‌ای ایران و رویدادهای پس از انتخابات، تنش بیشتری گرفته است.

 محمد البرادعی، رئیس سابق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در کتاب خاطرات خود اخیرا از ارسال نامه محرمانه محمود احمدی‌نژاد به باراک اوباما، برای مذاکره مستقیم با آمریکا خبر داد.

برخی منتقدان دولت باراک اوباما را به نشان دادن نرمش در برابر دولت ایران و موضع‌گیری ضعیف در مورد وضع حقوق بشر در این کشور متهم کرده‌اند.

گروهی از نمایندگان مجلس آمریکا از جمله ایلیانا راس لیتنن، رئیس کمیته امور خارجه مجلس نمایندگان آن کشور، نیز در اعتراض به سرکوب ناراضیان در ایران، خواهان تحریم مقامات ارشد جمهوری اسلامی از جمله آیت‌الله علی خامنه ای و محمود احمدی‌نژاد به اتهام «‌نقض حقوق بشر» شدند.

دولت آمریکا چندی پیش فرمانده سازمان بسیج مستضعفین و دادستان تهران را به اتهام نقض جدی حقوق بشر مردم ایران تحریم کرد و اعلام کرد که امکان تحریم مقام‌های دیگر جمهوری اسلامی به خاطر نقض حقوق بشر وجود دارد.

در روزهای گذشته و پس از سرکوب تظاهرات خیابانی معترضان دولت در روزهای ۲۵ بهمن و دهم اسفند، مقام‌های رسمی دولت آمریکا، از جمله هیلاری کلینتون، وزیر خارجه، در سخنرانی‌های خود، دولت ایران را به خاطر اعمال خشونت علیه مخالفان خود محکوم کردند.

شورای امنیت ملی کاخ سفید، نهم اسفند امسال، با انتشار بیانیه‌ای، حکومت ایران را به دلیل آن‌چه «کارزار سازمان‌یافته ایجاد وحشت» و در عین حال «ریاکاری‌های دولت ایران» خوانده، محکوم کرد. کاخ سفید گفت که «ایالات متحده و جامعه جهانی شاهد نقض آشکار حقوق جهانشمول شهروندان ایرانی از سوی دولت ایران و ادامه ریاکاری‌های این دولت هستند.»

هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا چندی پیش از شورای حقوق بشر سازمان ملل درخواست کرد تا درمورد نقض حقوق بشر در ایران تحقیق کند. وزیر خارجه آمریکا در سخنرانی خود در شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو، از این‌که «دولت ایران از یک سو خشونت در لیبی را محکوم کرده و ازسوی دیگر به سرکوب ناراضیان در ایران ادامه داده است»، انتقاد کرد و آن را «تناقض‌گویی» دولت ایران عنوان کرد.

دولت ایران نیز در مقابل، موضع گیری‌های آمریکا در انتقاد از وضعیت حقوق بشر در ایران و رفتار جمهوری اسلامی با مخالفان سیاسی را دخالت در امور ایران دانسته و محکوم کرد. محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری ایران، به آمریکا و متحدانش هشدار داد که اگر در شمال آفریقا و خاورمیانه دخالت کنند، ملت‌های منطقه «گور سربازان» آن‌ها را خواهند کند.

پس از انقلاب اسلامی، تاکنون هیچ دیدار رسمی دوجانبه‌ای بین مقام‌های ارشد ایران و آمریکا در خاک آمریکا صورت نگرفته و دیدار‌های رئیس جمهوری ایران و همراهان او در سفر به نیویورک معمولا با  تحلیلگران سیاسی، کارشناسان موسسات تحقیقاتی و سیاستگذاری آمریکا، نمایندگان رسانه‌ها و استادان دانشگاه‌ها بوده است.

از زمان روی کار آمدن محمود احمدی‌نژاد، او و همراهانش بیش از هر رئیس دولت دیگری در جمهوری اسلامی به نیویورک سفر کرده‌اند.

دیدگاه - I want my country back

نویسنده وبلاگ در مطلبی با عنوان «آنچه اوباما نمی‌فهمد» با اشاره به سخنان احمدی‌نژاد در نیویورک به بررسی ریشه‌های تاریخی چنین خشونت کلامی می‌پردازد.

طبق معمول می‌خواهم یک موضوعی را که برای شرحش شاید یک کتاب هم کم باشد در چند سطر خلاصه کنم، و پیشاپیش هم عرض کنم خدمت شما که متوجهم چقدر راحت می‌توان به چنین متن کوتاهی ایرادهای مختلف وارد کرد، و در عین حال در انتظار ایرادات دوستان خواهم بود و تاجایی که از دستم برآید سعی در پاسخ دادن خواهم کرد.

موضوعی که در نظر دارم عنوان کنم از یک لحاظ نوعی عکس‌العمل است به اتفاقات حواشی سفر اخیر احمدی‌نژاد به نیویورک، از جمله سخنان احمدی‌نژاد در سازمان ملل و سخنان اوباما در مورد وی، اگرچه اصل موضوع بحثی است بسیار گسترده‌تر از این اتفاقات و حواشی‌شان.

برای نمونه سخنان احمدی‌نژاد در مورد حملات یازده سپتامبر را در نظر بگیرید. احمدی‌نژاد اینبار نیز مانند سفر قبلی خود تقاضا کرده بود تا به وی اجازه داده شود تا به محل حمله‌های تروریستی یازده سپتامبر برود، که خوشبختانه چنین اجازه‌ای صادر نشد، اما در هر حال او این امکان را داشت تا همانطور که اوباما اشاره کرد، در فاصله نه چندان دوری از محل آن حملات تراژیک سخنان زهرآگین، تلخ و پر کین خودش نسبت به مردم آمریکا را بر زبان جاری کند، و این زخم باز روان آمریکایی را با آنچه که تنها می‌توان یک بی‌خردی غریب نامید به خود آمریکائیان نسبت دهد -کار زشت و عجیبی که نه فقط اوباما بلکه مردم آمریکا از درک دلیل آن عاجز مانده‌اند.

اما از آنجا که بسیاری از مسلمانان به‌خصوص آنهایی که در خاور میانه و جنوب شرقی آسیا سکونت دارند در حقیقت مخاطبان احمدی‌نژاد و پذیرای پیام توهم‌آمیز و کینه‌توزانه وی بودند، شاید این سوال بی‌جا نباشد که حقیقتا چرا ساکنان این کشورها باید اینگونه دیدگاه‌های ناسالم و پر خشونتی را داشته باشند؟

و این همه در حالیست که در طرف دیگر، و در نوعی تقابل حاد با شخصیت، گفتار و رفتار احمدی‌نژاد، با رفتاری که از فرط بی‌منطقی در عین حال سوررآلیستی و بچه گانه به نظر می‌رسد، اوباما همچنان بر دراز بودن دست دوستی خود به سوی جمهوری اسلامی و شخص احمدی‌نژاد تاکید می‌کند، و حیرت زده است که چرا و چگونه در مقابل اظهارات دوستانه یکی دو سال اخیر دولت آمریکا جمهوری اسلامی و احمدی‌نژاد نه تنها روی خوشی به امکان صلح و دوستی نشان نداده‌اند، بلکه بر عکس بر رفتار متخاصمانه خود نیز افزوده‌اند تا جایی که احمدی‌نژاد در سازمان ملل چنین سخنرانی باور نکردنی را ارائه بدهد.

نکته‌ای که می‌خواهم مطرح‌ کنم این است که آنچه موجب می‌شود رفتارها و گفتار و اندیشه دو طرف در این قضیه، یعنی از یکطرف «دنیای غرب» به نمایندگی و سخنگویی کسانی مثل انگلیس، فرانسه و آمریکا، و از طرف دیگر «دنیای اسلام» به سخنگویی کسانی مثل جمهوری اسلامی، سلفی‌های عربستان، و یا طالبان، عملا بر یکدیگر نامفهوم، گنگ و پوشیده باقی بمانند مسائل و پروسه‌های روانی/تاریخی است که اگرچه هیچ کدام از آنان بر آن اشراف و آگاهی ندارند، اما در عمل به عنوان یک فیلتر تمام عیار پیام‌های این دو را به زبان‌هایی ترجمه و تبدیل می‌کند عمیقا غیر قابل دسترسی و غیر قابل درک توسط طرف مقابل.

شاید بد نباشد برای روشن کردن حرفی که می‌خواهم بزنم با یک مثال شروع کنم. اجازه بدهید پیشاپیش از شما خواهش کنم تا موضوع تفاوت جنسی در این حکایت را ندیده بگیرید و مرتبط به قضیه محسوب نکنید، و توجه کنید که جای زن و مرد این مثال را می‌توان به راحتی عوض کرد و پیام داستان همان خواهد ماند...

زنی را مجسم کنید که در کودکی توسط مردانی قدرتمند در خانواده و محیط اطرافش مورد آزار جنسی قرار گرفته باشد، و با تکرار این حکایت این پیغام عمیقا در ذهنش حک شده باشد که مردها دروغگو، غیر قابل اعتماد، و تجاوزگر هستند.

بعد مردی را مجسم کنید که سال‌ها بعد وارد رابطه‌ای با این زن می‌شود، زمانی که زن حکایات کودکی را به خیال خودش فراموش کرده و پشت سر گذاشته است، اگرچه در اعماق وجودش آن پیغام، اگرچه پنهان و خاموش در تاریکی، اما زنده و فعال به رفتار و افکارش را رنگ و جهت می‌دهد.

مجسم کنید مرد را، که خبر از «درون» ذهن و روح‌ آن زن نداشته باشد و میزان نفرتی که در اعماق دل آن زن نسبت به «هرچه مرد است» نهفته را نداند. آنچه می‌توان از قبل حدس زن اینکه زندگی که دو به هر حال زندگی سخت و مشقت باری خواهد بود، پر از خشونت و جنگ و دعوا و هر لحظه در مرز از هم پاشیدن. اما آنچه مهم‌تر از همه است این که تا وقتی که این دو «ندانند» که چرا روابطشان اینگونه دستخوش تلاطم و خشونت‌های گوناگون است به هیچ وجه امکان بهبودی در روابط آنان وجود نخواهد داشت.

از یک طرف، زن ناخودآگاهانه هر رفتار مرد را با فیلتری از عدم اعتماد، نفرت و سوء ظن تعبیر و تجربه می‌کند، و برایش اصولا غیر ممکن است که بتواند رفتارهای مرد را هرچقدر هم در ظاهر دوستانه باشند، ناشی از چیزی غیر از تلاش آن مرد برای کنترل و چه بسا تجاوز به حدود فردی وی بداند، چرا که اصولا ذهن انسان اینگونه کار می‌کند که هیچ «شیئی» [شیئ را به مفهوم روانکاوانه اش استفاده می‌کنم اینجا، که شامل تمام آن چیزهایی که ذهن انسان قادر به درک به عنوان جزئی جدا در دنیاست می‌شود، از جمله افراد، مفاهیم، و اشیاء] تمام آنچه که ما تجربه می‌کنیم و می‌بینیم نیست، بلکه هر شئی همیشه در ذهن ما نقشی نمادین اجرا می‌کند و «نماینده» اشیاء دیگری که در ذهنمان (یعنی در خاطره فردی و جمعی مان) با آن «همسان» ادراک می‌شوند هست، و بنابراین نوع عکس العمل‌های ناخودآگاهانه ای که در تداعی با آن اشیاء در مرور زمان (تاریخچه فردی، و تاریخچه جمعی) ذهنمان شکل گرفته است همیشه تعیین کننده نوع عکس العملمان به آن شیئ خاص است.

اما از طرف دیگر مرد هم از آنجا که نمی‌داند آنچه او می‌گوید از چگونه فیلتری می‌گذرد تا به گوش زن برسد، خواه ناخواه قادر به درک آنچه می‌گذرد نخواهد بود، و در نهایت دو سه گزینه در مقابل ندارد:‌ یا تا ابد به تلاش ساده دلانه برای تاکید بر عدم سوء نیت خودش و دریافت رفتارهای عجیب و غریب زن در مقابل ادامه می‌دهد، یا نهایتا از این رفتارش دست برخواهد داشت و قانع خواهد شد که این زن هیچ نوع منطقی ندارد و او هم وارد فاز رادیکال «مقابله با یک انسان دیوانه» خواهد شد، و یا پیش از رسیدن به چنین نقطه‌ای قربانی توهمات و سوء ظن‌های زن خواهد شد و از میان خواهد رفت.

احتمالا مثال به اندازه کافی روشن بوده که منظورم از تیتر مطلب را متوجه شده باشید. آنچه اوباما، و باید عرض کنم کلا سیاستمداران غربی و به‌خصوص آمریکایی کلا به نظر می‌رسد از تحلیل‌ها و موضع‌گیری‌های خودشان حذف می‌کنند جنبه تاریخی قضیه است، و کوله باری از خشم و نفرت که در طی چند قرن گذشته جمع شده‌اند تا امروز در کلام و رفتار دولت‌هایی مثل جمهوری اسلامی یا گروه‌های رادیکال اسلامی در گوشه و کنار جهان متبلور بشوند و به صورت رفتاری نمود پیدا کند که اغلب در ظاهر شکل خشم و کینه‌ای کور و بی‌منطق دارد.

در این میان دو شاخه متقابل سیاست آمریکایی هم تفاوت خاصی در این زمینه ندارند. چه جمهوری‌خواهان و محافظه‌کارانی که به دنبال برخورد سخت با کسانی مثل جمهوری اسلامی هستند، و چه دموکرات‌هایی مثل اوباما که معتقد به استفاده از برخورد نرم و دراز کردن دست هستند، اینها هیچکدام مبنای استراتژی خودشان را بر درک صحیحی از معنی و مفهوم خشم و کینه‌ای که در مقابل خودشان می‌بینند نگذاشته‌اند، چه برسد به درکی عمیق و تاریخی از زخم‌های درونی که با تولید مداوم درد در واقع موتورهای محرکه خشم و کینه این گروه از مسلمانان هستند.

سئوالی که طبیعتا در این نقطه مطرح‌ میشود این است که اگر این بحث صحیح باشد که آنچه خشم و تنفر کور مسلمانان و جمهوری اسلامی را تغذیه میکند در واقع زخمهای درونی و کهنه آنان است، چه نتیجه عملی از آن میتوان گرفت؟ آیا نتیجه چنین تحلیلی این نیست که غرب باید در مقابل خشونت ها و تقاضاهای جمهوری اسلامی یا طالبان و دیگر مسلمانان رادیکال احساس گناه کند و خود را مسئول آن بشناسد و در عمل «کوتاه بیاید»؟

خیر، نتیجه چنین تحلیلی این نیست که غرب بایستی در مقابل خشونت‌ها و مطالبات غیر منطقی که در قالب دولت‌ها و حرکت‌های اسلامی در جهان سوم مطرح شده اند کوتاه بیاید، همانطور که از سوی دیگر نتیجه آن این نیز نیست که این خشونت‌ها و مطالبات از آنجا که غیر منطقی هستند بایستی ندیده گرفته شوند و سرکوب شوند. هیچکدام از این دو پاسخ فایده ای نخواهند داشت چرا که هیچ یک منجر به «حل» و «رفع» اصل مسئله، یعنی همانی که زخم‌های عمیق و کهنه جهان اسلام خواندم نخواهند گشت.

همانطور که در آغاز گفتم، این بحثی نیست که بتوان حق آن را در قالب یک وبلاگ ادا کرد، اما از آنجا که نمی‌خواهم این متن بیش از این طولانی شود، اجازه بدهید این را بگویم که تنها راه «واقعی» و عملی برای حل این معضل ایجاد و توسعه یک نوع «آگاهی» تاریخی از جنبه های مختلف سیاسی، اجتماعی و روانشناسانه این پروسه، و در نهایت به «سطح» و «خودآگاهی» جمعی رساندن نوعی تبار شناسی حقیقی، «علمی» و بیطرفانه از وجود و تاثیرات مستقیم و غیر مستقیم این زخم‌هاست.

زخم‌هایی که بسیار عمیق‌تر، و بزرگ‌ترند از اتفاقاتی مثل کودتای بیست و هشت مرداد و نقش آمریکا در آن، یا حتی طرفداری آمریکا از حکومت شاه، اگرچه اینگونه وقایع از آنجا که به روش‌هایی نمادین آن «زخم» ها را «تازه» می‌کنند عملا با عکس العمل‌هایی بسیار شدید تر از آنچه منطقا می‌توان انتظار داشت روبرو می‌شوند.

خبر - مردمک

علی لاریجانی، رئیس‌جمهوری آمریکا را یک شرور بین‌المللی نامید که هیچ‌وقت به دنبال خواسته‌های کوچک‌ از ایران نبوده و تنها مقابل ملت ایران ایستاده است.

علی لاریجانی امروز سوم مهرماه در واکنش به گفت‌وگوی باراک اوباما با تلویزیون بی.بی.سی فارسی، او را یک شرور بین‌المللی نامید که هیچ‌وقت به دنبال خواسته‌های کوچک‌ از ایران نبوده و تنها مقابل ملت ایران ایستاده است.

دیروز رئیس‌جمهوری آمریکا گفته بود که کشورش در کنار کسانی‌ می‌ایستد که می‌خواهند شان انسانی‌شان در یک دموکراسی واقعی به رسمیت شناخته شود.

او همچنین سرکوب معترضان به انتخابات سال گذشته در ایران را نشانه از دست‌رفتن مشروعیت حکومت ایران دانسته و گفته بود در وضعیتی که هنجارها رعایت‌شده در دنیا، در ایران نقض می‌شود، ما کنار کسانی می‌ایستیم که می‌خواهند صدای‌شان شنیده شود.

به گزارش ایلنا، رئیس مجلس شورای اسلامی در شیراز گفت: من نمی‌دانم اوباما با چه رویی می‌گوید به دنبال کمک به ایران است، چراکه اوباما هیچ‌گاه با ایران نبوده است و ایران هیچ پیامی نمی‌خواهد، بلکه تنها یک جو غیرت می‌خواهد که به حرف‌هایی که می‌زنند، اعتنا کنند.

از سوی دیگر، محمود احمدی‌نژاد در بازگشت از نیویورک در فرودگاه مهرآباد درباره تاثیر حادثه 11 سپتامبر گفت: شما صدها میلیون ملت‌های منطقه را تحت فشار قرار داده‌اید و هر ملتی که در برابر شما تسلیم نمی‌شود متهم به همراهی با تروریست‌ها می‌کنید و لابد هر تصمیمی که گرفتید آنها باید تبعیت کنند.

او موضع‌گیری دولت آمریکا را در این مصاحبه، عکس‌العملی «ناشیانه» خواند و گفت، حادثه‌ای اتفاق افتاده و دولت آمریکا ادعاهای یک‏طرفه کرده است و از این طرف می‌خواهند هر آن‌چه آن‌ها می‌گویند، دیگران بپذیرند.

رئیس‌جمهوری ایران، اول مهرماه در ششمین سخنرانی خود در مقر سازمان ملل متحد به مسئولان این نهاد پیشنهاد کرد تا کمیته ویژه‌ای را برای تحقیق در مورد واقعه 11 سپتامبر در نظر گیرد «تا بعدها عده‌ای اظهار‌نظر درباره آن را ممنوع نکنند.»

همچنین محمود احمدی‌نژاد با گفتن فرضیه‌های مختلف درباره حادثه 11 سپتامبر، ادعا کرد «اکثریت مردم آمریکا و ملت‌ها و سیاستمداران» بر این باورند که آمریکا خود این حادثه را ایجاد کرده است.

باراک اوباما این گفته‌های محمود احمدی‌نژاد را «موهن»، «نفرت انگیز» و «غیرقابل توجیه» خوانده و گفته است: چنین اظهارنظری، آن‌هم این‌جا در منهتن، تنها در فاصله‌ای کوتاه از جایی که حادثه اتفاق افتاد، جایی که خانواده‌ها عزیزان‌شان را از دست دادند، مردمی از تمام مذاهب و قومیت‌ها، که این را بزرگ‌ترین تراژدی نسل‌شان قلمداد می‌کنند، قابل توجیه نیست.

او واکنش مردم ایران در زمان حادثه 11 سپتامبر را با سخنان احمدی‌نژاد در تعارض دانست و گفت که «احساسات انسان‌دوستی که در ایران ابراز شد، شدت اختلاف بین عملکرد رهبری و دولت ایران از یک‌سو و اکثریت مردم ایران را از سوی دیگر نشان می‌دهد.»

خبر - مردمک

وقتی محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران برای شرکت در مجمع عمومی سالانه سازمان ملل به نیویورک رسید، ده‌ها نفر از معترضان در نقاط مختلف شهر علیه حکومت ایران راهپیمایی کردند.

هنگامی که محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران برای شرکت در مجمع عمومی سالانه سازمان ملل به نیویورک رسید، ده‌ها نفر از معترضان در نقاط مختلف شهر علیه او و جمهوری اسلامی راهپیمایی کردند.

معترضان، که روز یکشنبه، 29 شهریور ماه در نزدیکی پارک مرکزی شهر نیویورک مستقر شده بودند، نوارهایی بر دهن‌شان زده بودند تا به آن‌چه ذات ظالمانه دولت ایران می‌شمردند، اعتراض کنند.

در میان معترضان گروه‌های مختلفی دیده می‌شود؛ هم ایرانی-آمریکایی‌ها و هم دیگر شهروندان جمعیت راه‌پیمایان را تشکیل می‌دهند.

یکی از آنها گروهی به نام «با ما بمان» است که تجمعی را برای آگاهی دادن نسبت به «تجاوز به حقوق بشر در ایران»، سازماندهی کرده است.

سهند خوش‌باطن، سخنگوی کمیته «نه به احمدی‌نژاد» نیز به خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌گوید که گروه او از تغییر دموکراتیک در ایران که «چیزی است که مردم می‌خواهند»، حمایت می‌کند.

خبرگزاری‌ها می‌گویند این تجمع اعتراضی یکی از بسیار تجمعاتی است که در یک هفته پیش رو برگزار می‌شود. یکی از این تجمعات اعتراضی علیه محمود احمدی‌نژاد، قرار است سه‌شنبه در مقابل سازمان ملل برپا خواهد شد.

شیرین عبادی، وکیل برجسته ایرانی و برنده صلح نوبل سال 2003 یکی از شرکت‌کنندگان در کنفرانسی خبری‌ بود که در روز 26 شهریورماه به همت گروه‌های حقوق بشری در نیویورک، کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران و دیده‌بان حقوق بشر، و با هدف نشان دادن «وضعیت وخیم حقوق بشر در ایران» برگزار شد.

خانم عبادی در این کنفرانس خبری، ضمن انتقاد شدید از وضعیت روزنامه‌نگاران و فعالان مدنی اعلام کرد که اگر آقای احمدی‌نژاد ادعا می‌کند که ایران کشوری آزاد است، باید اجازه دهد که پزشکان بدون مرز به ایران بروند و از زندانیان با شرایط بد جسمانی دیدار کنند.

خبر - مردمک

رئیس جمهور ايران در مصاحبه با آسوشيتدپرس، گفت که «‌ايران از کشورهای ديگر آزادتر است» و این کشور «نقش مهمی در جهان امروز بازی می کند»

محمود احمدی‌نژاد در گفت‌وگو با خبرگزاری آسوشيتدپرس، تحريم‌های بين‌المللی عليه ايران را بی‌فايده خواند و گفت «اگر اين تحريم ها فايده داشت اکنون من اينجا (نيويورک) نبودم».

محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ايران که برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک سفر کرده است، در مصاحبه خود گفت، «آینده از آن ایران است و ايران نقش مهمی در جهان امروز بازی می کند».

آقای احمدی‌نژاد گفت: دولت آمريکا بايد بپذيرد که ايران قدرت بزرگی است. ما خود را يک نيروی انسانی و قدرت فرهنگی به حساب می‌آوريم و با ملت‌های ديگر دوستيم. ما هرگز به دنبال کسب سلطه بر ديگران یا نقض حقوق کشورهای ديگر نیستيم.

رئیس جمهور ايران گفت: آنها که با ما دشمنی می‌کنند، فرصت دوستی با ما در آينده را از بین می‌برند، و اين بدشانسی آنهاست چرا که روشن است آينده از آن ايران است و دشمنی با ايران ثمری ندارد.

در اين گفت‌وگو، محمود احمدی‌نژاد از حق ايران برای غنی‌سازی اورانيوم و بهره‌برداری از انرژی هسته‌ای برای اهداف غيرنظامی دفاع کرد و گزارش‌های ديده بان اتمی سازمان ملل را در مورد پنهان کاری ايران در زمينه فعاليت‌های هسته‌ای و نيروگاه‌های اتمی‌ انکار کرد.

آقای احمدی‌نژاد درباره برنامه هسته‌ای ايران، با تکرار نظرات قبلی گفت که ايران دنبال بمب اتمی نيست بلکه به دنبال «صلح و جهانی عاری از سلاح‌های هسته‌ای» است.

وی گفت بازرسان اتمی بين‌المللی، هرگز هيچ مدرکی دال بر تلاش ايران برای دستیابی به بمب اتمی پيدا نکردند. رئیس جمهور ايران گفت: ما از سلاح‌های اتمی نمی‌ترسيم. اگر می‌خواستيم بمب اتمی بسازيم، آنقدر شجاعت داشتيم که آن را اعلام کنيم. ما هرگز دنبال بمب اتمی نیستيم.

آمريکا و دولت‌های غربی، ايران را متهم می‌کنند که به دنبال ساختن بمب اتمی است اما ايران اين را رد کرده و می‌گويد که برنامه‌های هسته‌ای این کشور جنبه صلح‌آمیز دارد و برای توليد انرژی و مصارف پزشکی است.

شورای امنيت سازمان ملل در ماه ژوئن قطعنامه‌ای را عليه برنامه‌های هسته‌ای ايران تصويب کرد. به دنبال آن کنگره آمريکا نيز طرح تحريم گسترده نظامی، اقتصادی و بازرگانی ايران را به ويژه در حوزه انرژی (نفت و گاز) مورد تصويب قرار داد. اتحادیه اروپا، کانادا و چند کشور دیگر نیز تحریم‌های جداگانه‌های را علیه ایران تصویب کرده‌اند.

«مخالفان حکومت، عقايدشان را آزادانه بیان می‌کنند»

در حالی که در طی هفته‌های گذشته، فشارها بر رهبران مخالف دولت از جمله میرحسین موسوی و مهدی کروبی افزایش یافته، آقای احمدی نژاد در اين گفت‌وگو مدعی شد که مخالفان حکومت، «فعاليت های خود را دارند و عقايدشان را آزادانه بیان می‌کنند». وی همچنین گفت که « آنها (رهبران مخالف)، چندين حزب و نشريه دارند و هيچ محدوديتی از اين نوع ندارند».

آقای احمدی‌نژاد، بر حق داشتن فعالیت سیاسی رهبران «‌جنبش سبز» تاکید کرد اما گفت که آنها بايد به «حکومت اکثريت» احترام بگذارند.

وی برخورد تند دولت با رهبران سياسی مخالف و محدوديت‌های ايجاد شده برای آقايان موسوی و کروبی در روزهای گذشته را رد کرد و فقط گفت که چند «اشتباه قضایی» پیش آمده است.

در روزهای آخر ماه رمضان، گروه های فشار و لباس شخصی چند روز پیاپی به خانه آقای کروبی حمله کردند و میرحسین موسوی هم به گفته خودش «‌در محاصره قرار گرفته است».

به گزارش خبرگزاری فرانسه، آقای احمدی نژاد در اين گفت‌وگو، چیزی درباره توقیف ده‌ها روزنامه در ايران و دستگيری و محاکمه تعداد زیادی از رهبران سیاسی مخالف دولت نگفت.

رئیس جمهور ايران در مورد آزادی‌های سیاسی در ايران، گفت که در اين زمينه، «‌ايران از کشورهای ديگر آزادتر است».

وی در اين مورد گفت: وقتی ما درباره آزادی بحث می‌کنيم، بايد آن را در یک سطح مقایسه‌ای انجام دهيم و درنهايت آزادی به معنی حکومت اکثريت است، بنابراين اقلیت نمی‌تواند حکومت کند.

آقای احمدی‌نژاد گفت: در ايران هيچ کس کارش را به خاطر بیان عقايدش از دست نمی‌دهد. از اين زاويه، وضعيت ايران خیلی بهتر از جاهای ديگر دنياست.

خوشحالی از آزادی سارا شورد

آقای احمدی‌نژاد در اين گفت‌وگو، مسئوليت زندانی شدن سه کوهنورد آمريکایی را به عهده نگرفت اما از آزادی ساراشورد، شهروند آمريکایی که يک سال به اتهام جاسوسی در زندان اوين زندانی بود، ابراز خوشحالی کرد.

سارا شورد، روز یکشنبه بعد از ورود به نيويورک در يک کنفرانس مطبوعاتی شرکت کرد و گفت که هيچ جرمی مرتکب نشده است.

سارا شورد که همراه دو همسفر ديگرش در نزديکی مرز ايران و عراق به جرم عبور غيرقانونی از مرز کردستان دستگير شد، بعد از یک سال با وثيقه نيم ميليون دلاری، آزاد شد.

آقای احمدی‌نژاد درباره ناپديد شدن «‌رابرت لوينسن» افسر بازنشسته اف.بی.آی در ايران، گفت، به نظر دولت ايران، آقای لوينسن هنگام ناپديد شدن در «ماموریت» بوده است.

لوینسن، پیش از ناپديد شدن در مارس 2007، آخرين بار در جزيره کيش در ايران ديده شده است، جایی که وی در آن سرگرم تحقيق درباره قاچاق سیگار بوده است.

لوینسن تا سال 1998، مامور اف.بی.آی در نيويورک و فلوريدا بود. دولت ايران قبلا اعلام کرد هيچ اطلاعی از ناپديد شدن وی ندارد.

«طفره از پاسخ به برخی سوال‌ها»

به گزارش خبرگزاری فرانسه، آقای احمدی‌نژاد که درهفتمين سفرش به آمريکا، بسیار مطمئن و خونسرد به نظر می‌رسید، در گفت‌وگوی خود با خبرنگاران آسوشيتدپرس، سعی کرد از پاسخگویی صريح به پرسش‌های آنها درباره برخورد خشن حکومت جمهوری اسلامی با معترضان به نتيجه انتخابات جنجالی رياست جمهوری سال گذشته و سرکوب آنها طفره رود.

بر اساس اين گزارش، درحالی که آقای احمدی نژاد در هتلی نزدیک ساختمان سازمان ملل، سرگرم گفت‌وگو با خبرنگاران آسوشيتدپرس بود، چند قدم آن طرف‌تر، تعداد زيادی از مخالفان دولت ايران، در حالی که به دهن‌هایشان به نشانه اعتراض به سرکوب و خفقان سياسی در ايران چسب زده بودند، به تظاهرات پرداختند.

بر اساس همين گزارش، برخی گروه‌های سیاسی طرفدار اسرائيل مثل «‌با ما باشيد»، نيز بیرون محل سازمان ملل متحد تجمع کرده و علیه رئیس جمهور ايران شعار دادند.

محمود احمدی نژاد در گفت‌وگو با آسوشيتدپرس، به فارسی حرف می‌زد و حرف‌هایش به وسیله يک مترجم ترجمه می‌شد اما وی گاهی دخالت کرده و حرف‌های مترجم را تصحيح می‌کرد.